"Bence de unutmayın! Şimdi müsaadenizle eşyalarımı alıp evime gitmek istiyorum. Kızımın nasıl olduğunu çok merak ediyorum," dediğimde arabadan inmiş, spor arabanın üzerinden genç adama bakıyordum.
"Tamam, hafta başına kadar izinlisin, dikkat et kendine," dedi Yiğit Bey, gülümseyerek.
"Teşekkür ederim," dedim. Yine beraber aynı asansöre bindik. Kapı kapanmadan önce, iki kişi daha asansöre bindi. Kırk yaşlarında, ince, uzun boylu ve uzun saçlarını ensesinde bağlamış, kendince bir tarz oluşturmuş bir adam vardı. Yanında ise orta boylu, hafif göbekli ve saçlarının çoğunu kaybetmiş, elli yaşlarındaki adam, yüzündeki gülümsemeyle daha sevimli duruyordu.
Yiğit Bey, adamların asansöre binmesiyle kendine çekidüzen vermişti.
"Hoş geldiniz Osman Bey," dedi orta boydaki göbekli adama.
Sonra da uz
