05.09.2017
Merhaba günlük. Son zamanlardaki sessiz sırdaşım. Yine geldim. Ama bu sefer bir önceki gibi neşeyle değil, hüzünle geldim. Her zamanki gibi hayat bir kere daha gösterdi iyi ve kötü günlerin bir arada olabileceğini. Kader ipleri eline alarak bir kere daha gösterdi unutmak istediğim tüm gerçeklikleri. Geleceğimin gerçeklerini tokat gibi yüzüme çarptı.
Bana dedi ki! Sen ne kadar unutmaya çalışırsan çalış. Unutmana izin vermeyeceğim! Ve en acı şekilde hatırlattı.
Dün sabah başlangıçtan itibaren günün kötü gideceği belliydi. Sabahın ilk ışıklarıyla uyanmak zorunda kaldım. Midemde hissettiğim bulantıyla yataktan fırlayıp banyoya koşarken yarı yolda akşam yediğim her şeyi çıkarmıştım. Çınar benim sesime yataktan kalktığında utanç içindeydim. Klozetin önüne oturmuş kusarken Çınar eli
