17.09.2017
Merhaba sırdaşım. Bil bakalım neredeyim? Evet, tahmin ettiğini biliyorum. Tabi ki Victor ve Helena’nın pansiyonundayım. Buraya gelirken yolda içime bir kararsızlık çökmüştü. Belki de Victor ve Helena beni çoktan unutmuştu. Çünkü çoğu zaman pansiyondan onların yüzünü dahi görmeden çıkıyordum. Onlar sonsuz aşkları ve iyi kalpleriyle benim hayatımda iz bırakmışlardı ama ben onların hayatında iz bırakacak hiçbir şey yapmamıştım. Bu yüzden onları tekrar görmeye gitmekten çekinsem de buraya ulaştığımda düşündüğüm şeylerin yanlış olduğunu gördüm.
Dün sabah pansiyona ulaştığımızda Victor her zamanki gibi girişteki koltuğunda uyukluyordu. Önünde yeni bir bulmaca sayfası açıktı. Parmaklarının arasından kalemi sarkarken parmak uçlarına mürekkep bulaşmıştı.
Göğsü aldığı derin nefeslerle
