28.09.2017
Merhaba sırdaşım. Artık bedenim halsiz, ruhum yorgun… Neredeyse günümün büyük çoğunluğunu yatakta geçirmeye başladım. Ama yine de gülümsemekten vazgeçmiyorum. Okullar açıldı ve arkadaşlarım durumumu öğrendi. Okullar kapanmadan önce kimsenin öğrenmemesi için çok uğraştım. Şimdi ise okula gidemediğim için sorular sorulmaya başlandı ve daha fazla gerçek saklanamadı. Arkadaşlarım beni ziyarete geldi. Hepsinin gözünde aynı ifade vardı. Acıma. Bundan nefret ediyorum. Ben onlara gülümseyerek bakarken onlar bana acıyarak bakıyorlardı. Belki de Peri ve Sarı’nın arkadaşlığını bu yüzden daha çok sevmiştim. Bana acıyorlardır belki bilemem ama bunu hissetmemiştim.
Evet, arkadaşlarım ziyaretime geldi ve ben onların ve ailemin gözlerindeki acımaya daha fazla dayanamadım. Bu sabah halsiz bed
