Twisted Fascination

Kabanata 12

Tiningnan ni Uriel ang sarili sa harap ng malaking salamin kung saan kitang-kita niya ang kabuuan sa repleksyon ng salamin. Suot niya ngayon ang damit na binigay sa kanya ng Don. Hindi pa rin siya makapaniwala sa sarili ngayon. Tila ibang-iba siya. May make-up ang kanyang mukha at inayos ng mga nag-ayos sa kanya ang kanyang buhok at nilagyan siya ng kwintas at hikaw.

Ang ganda niya.

Muli n’yang pinasadahan ng tingin ang suot. Isa itong sleeveless at pa-heart shape ang top sa bandang dibdib. Royal blue tulle prom dress. Pinatungan ang baba nito ng kulay asul ding tela ngunit nahahati sa lima ang cut nito at sa dulo nito ay kumikinang. Tila ba isang paru-paro ang kanyang sarili. Ang kanyang buhok naman ay kinulot sa dulo.

Napahinga siya ng malalim. Hindi niya alam kung saan sila pupunta basta sinabihan siya ng Don na mag-ayos.

Ilang sandali pa ay may kumatok sa kanyang pinto. Nag-struggle pa si Uriel na lumakad dahil sa suot nitong heels. Binuksan niya ang pinto at sumilip kung sino iyon. Si Gab pala.

“Ready ka na ba? Hinihintay ka na ni boss sa labas,” aniya nito. He was wearing a tuxedo at nakaayos ang buhok nito. Kasama siya ngayon sa pupuntahan nila bilang guard ng Don kasama si Alexiel at Bilial. Ang consigliere naman ay wala dahil umalis ito at babalik pagkaraan ng tatlong araw.

“Ah, oo ready na ako.” Lumakad palabas si Uriel ngunit agad ding napakapit sa braso ni Gab nang muntik na s’yang ma-out of balance. Nagkatinginan ang dalawa at sabay na bumaba ang kanilang tingin sa kamay ni Uriel na nakakapit dito. Agad bumitaw ang dalaga at nahihiyang yumuko.

“P-Pasensya na. Hindi kasi ako sanay na mag-suot ng ganitong kataas na heels.”

“Okay lang. Masasanay ka rin sa ganyan. Tara na.” Hoh! Mabuti na lang at hindi nakita ng Don ang paghawak nito. Aware na si Gab na possessive ang Don kay Uriel.

Sa pagbaba nila ay may mga kasambahay na naroroon. Nahiya bigla si Uriel nang mapatingin ang mga ito sa kanya.

“Wow, Uriel! Ang ganda mo,” komento ni Rona habang nakangiti sa kanya.

“Salamat, Rona.” Iginayad siya ni Gab palabas at naka-park doon ang isang Bentley. Binuksan ni Gab ang pinto sa back seat kung saan naroon din ang Don nakaupo. Na-estatwa pa si Uriel nang mapatingin dito.

Ang gwapo. Napakwagapo ng Don at hindi siya magsisinungaling Doon. Iba ang angkin nitong ganda kumpara kay Alexiel. Tila ba talo pa nito ang mga modelo sa magazine at artista sa telebisyon. The man was so attractive even though he was doing nothing. Ang lakas ng hatak nito.

“You’re beautiful, angel,” komento ni Azrael. Hindi nga siya nagkamali na piliin ang dress na ito. It well suited Uriel’s fitted body. He even licked his lips when he saw her walking out the house. This woman is driving his mind in turmoil. Hinawakan niya ang bewang ng dalaga at iniusuog ito papalapit sa kanya. The woman gasped and widened her eyes.

Damn! She smells so good and alluring. He shot a meaningful look at Bilial who was in the driving seat. Agad na lumabas ang partition sa kotse at hindi na narinig pa ni Bilial at nakita ang nangyayari sa back seat. He admits he was stunned at the sight of Uriel. Para nga itong isang anghel na bumaba sa lupa.

But she is a forbidden fruit.

“B-Bakit ang lapit mo?” nauutal na tanong ni Uriel. Nakalimutan niya nang i-address ito ng Don, pero wala lang ito kay Azrael. He likes it is she called him by his name.

“I like you closely beside me, Uriel. Are you afraid of me?” bulong ni Azrael. Ang kamay nito ay nakadantay sa kanyang tuhod habang ang isa ay nakapulupot sa bewang ng dalaga.

Iniling ni Uriel ang ulo bilang sagot. Dati ay natatakot siya, pero nang makasanayan niya na ay hindi na, pwera na lamang sa mga pagkakataon na bigla s’yang kinakabahan kapag napapapatitig sa mata ni Azrael. Hindi niya maipaliwanag.

Really? She’s not scared of him? He reached out his hand and held her chin towards him. Innocent eyes clashed into his cold onse.

“Do you like me, then?” Nakatitig lang sa kanya ang dalaga at hindi sumagot. It seems she’s not used to this and didn’t know what to say. It’s okay.

Uriel. His angel.

Dahan-dahang linapit ni Azrael ang mukha sa dalaga. Tila ba na-estatwa naman ito. His cold lips meet her sweet lips. Uriel widened her eyes but didn’t bother to move away. Rinig niya ang pagtambol ng dibdib at pag-init ng pisngi. Ito ang kauna-unahang beses na may humalik sa kanya at wala pa n’yang consent! Pero, bakit hindi siya galit? Bakit nagugustuhan niya?

Gumalaw ang labi ni Azrael at hinawakan ang likod ng ulo ng dalaga. He finally tasted the heavenly lips of an angel. It was sweet. His eyes flashed with lust as his other hand made its way on her waist again. Napapikit si Uriel at sinubukan ding igalaw ang mga labi. Azrael smirked. It’s a pleasure to be her tutor.

Napakasarap ng labi nito. He can feel his arousal just by the kiss. He imagined her on his bed begging and shouting for his name while he thrust inside of her. God! It’s making him hard. Napahigpit ang hawak niya sa bewang nito.

Uriel was struggling to catch her breath and with all her might, he pushed him away, earning an irritated look from the Don. Pulang-pula ang kanyang pisngi at habol ang hininga. Napahinga ng malalim si Azrael at pinigilan ang sarili na buhatin ito at iupo sa kanyang hita. They can’t make it to the party if he will let the beast out of him and devour this alluring woman. He bit his lips. The taste of her lips was still there.

“Are you okay?” malamig n’yang tanong sa dalaga at tiningnan ang mukha nito. She’s really a beauty and this woman will surely catch the attention of other men.

“Hmm. M-may bahid ka ng lipstick sa gilid ng labi mo, Don.”

“Azrael. Call me Azrael, angel,” utos nito.

Nag-hesitate pa ang dalaga, pero sumunod din naman.

“A-Azrael…”

“Hmm.” Azrael nodded in satisfaction. Kumuha siya ng tissue at pinunasan ang labi na may bahid ng lipstick ng dalaga.

“Uriel,” tawag niya.

“B-Bakit?”

An evil smile plastered on Azrael’s lips.

“You are mine now.”

Then, he dips down and claims her lips again.