After more than a year
" Ella, kami na ang bahala kay Mara. Huwag kang mag alala."
Parang ayaw niyang bitiwan ang kanyang anim na buwan na sanggol. Napaka bata pa nito para maiwan niya.
" Mag message lang kayo kung sakali, araw araw ninyo akong padadalhan nang kanyang pictures."
Bilin niya habang paulit ulit na hinahalikan ang maliliit nitong mga daliri.
" Oo, huwag kang mag alala, Ate."
Sabi ni Marinel, at inabot, na sa kanyang mga bisig ang mahimbing pa din ang tulog na si Tamara, pero Mara kung kanilang tawagin.
Walang tanong ang kaniyang mga magulang nang umuwi siya at sabihin na nagdadalang tao siya. Tinanggap nang mga ito ang kalagayan niya at hindi nag tanong kung sino ang ama ang kanyang anak.
" Nakatapos ka na naman nang pag aaral, Ella. Kung pinabayaan ka nang naka bunti
