CHAPTER 100
BREANA’S POINT OF VIEW
"Bumalik ka? Pare ko, binalikan mo ako." garalgal ang masaya kong boses. Gumihit ang ngiti sa aking labi.
"Gusto ko lang siguraduhing maging okey ka," sagot niya. “Gusto kong maging okey tayo kahit alam kong hindi naman talaga tayo magiging okey.”
"Paano ako magiging okey kung mawawala ka? Paano ako ngayong kahit nakakaalala ka na ay hindi pa rin pala ako ang panalo sa buhay mo."
"Panalo ka sa puso ko. Panalo ka na rin sa isip ko. Pero Brean, paano tayo magiging okey ngayong kumplikado na?" balik tanong niya sa akin.
"Gawin nating simple, mahal kita, mahal mo ako." ginagap ko ang palad niyang nakahawak sa payong. “Di ba iyon naman talaga ang pundasyon ng matagalang relasyon at pagsasama? Pagmamahal?”
"Na PARANG tayong dalawa lang sa mundo? " nakang
