Mehmet,çok merak etmişti sevdiği kadını. Çok şükür sonunda görmüştü güzel gözlüsü. İyiydi hatta çok da iyi görünüyordu. Zeynep’in, yüzünü avuçlarının arasına alarak.. "Seni çok merak ettim, neden beni aramadım. Neden söylemedin bana, babanın hastalandığını. Arıyorum telefonunda kapalı. Aklım çıktı sana bir şey oldu sandım"
Zeynep'in gözleri doldu.. "Mehmet, ben sana bir şey söyleyemedim" Zeynep o an her şeyi unutmak, sevdiği adama sıkıca sarılmak istiyordu.
"Tamam, sakinleş güzelim.. Ben buradayım, yanındayım. Sen git diyene kadar da ayrılmam" kalben dile gelen sözlerdi bunlar
"Mehmet gitmen lazım.. Git buradan" Tedirgindi genç kadın, Biliyordu o adam Mehmet'e zarar verebilirdi.. Babasına acımamış, aptal bir planı uğruna kendisi ile zorla evlenmişti. Şimdi ise tehlikede olan sevdiği ad
