PRINSESA PRIYA
Halos hindi ako makatingin dahil sa taas at nakakalulang tanawin na aking natatanaw ngayon. Pagkatapos ng kasal namin ay nag-aabang na pala ang sasakyan namin paalis ng bundok at ngayon ay malawak na karagatan na lamang ang aking natatanaw mula sa himpapawid.
“Are you okay? Malapit na tayo…”
Matamis na ngiti ang gumuhit sa kanyang labi. Hindi ko alam kung saan niya ako balak dalhin. Dahil ngayon pa lamang ako naka-alis sa bundok kaya hindi ko alam kung ano ang kahihinatnan nitong byahe namin. Masaya na kinakabahan ako pero siguro naman hindi niya ako pababayaan.
“Matagal pa ba? Kailangan ko na kasing gumamit ng paliguran.”
Natawa siya sa sinabi ko kaya sinimangutan ko siya halos isang oras na ata kami sa himpapawid.
“Don’t worry andito na tayo.”
Humigpit ang hawak niy
