Eve vardığımızda bizi dışarıda bekleyen bir adam vardı. Derin’in yaşlarındaydı. Saçları kısaydı ve mavi gözleri o kadar açık bir tondaydı ki fazla dikkat çekiyordu. Yüzü Derin’in aksine pürüzsüzdü.
Arabadan indiğimizde Derin ile samimi bir şekilde selamlaştılar. Adam yüzündeki gülümseme ile bana yöneldi ve elini uzattı. Uzanan eli sıktım. ‘’Demek bizimkini uslanmaz bir aslandan evcil kediye çeviren meşhur Alev sensin.’’
Gülümsedim. ‘’Adım Alev ama diğer söylediklerinizi teyit edemeyeceğim.’’
Gülümseyişime aynı içtenlikle karşılık verdi. ‘’Ben de Rıdvan ve senin yerine teyit ettim doğruluğunu onayladım.’’
‘’Dedikodumu yapmayı bırakın.’’
‘’Bu fırsat her zaman elime geçmez dostum.’’ Rıdvan eliyle evi gösterdi. ‘’Hadi içeri geçelim.’’
Hep beraber eve girdik ve büyük bir salona geçtik.
