Dead City

Cellar

After some time, Theo break the silence by asking weird question.

"How much capable you think, Gizelle has?" Tanong niya saamin kaya kami hindi nakasagot agad.

"Is she in the range of Ian? Range of Gale? Range of Luke? Below them, or above them?" Sunod-sunod niyang tanong.

"Ian. That question is for you. I am asking you this question since you two have similarities in skills, and you clearly know the capabilities of Gale and Luke." He said.

"Oh... uh... b... below us." Halos hindi mabigkas ni Ian.

"Gale, how much time left before squad Hans reach the intersection?" Tanong niya ulit.

"5 minutes left, captain."

"Okay, then. Ian. As a lead in the computer field, hack all the satellite. Conceal our location as well as the group of Hans in the satellite. Your last resort is to destroy all of it."

"Gale. Destroy the power in the City squad Hans are, now."

"But, captain. If I destroy the satellite, Luke will never know if the enemies are near. I too will never know. We will also never gonna find the other ETP and tetrahedron." Sabi ni Ian.

"And if I destroy the power in the City they are in, Gizelle might die if she's inside the aircraft." Sabi rin ni Gale.

"I am asking you to destroy the power in the City where squad Hans are since I have my conclusion that the enemies approaching to them are not real. It's probably a decoy, just like the gangs that ambushed us. If enemies were to fight, especially fighting the two groups, they will target the core. And that core is us. That core is you, Ian."

"I presume that our enemies hacked all of the satellite and used it to hack our system since it is not that protected. They know that we're short of equipment and resources. Therefore, by doing it, we can see if it is really true or not."

"Don't be so alarmed. Gizelle is in the safer place. Our enemies will never gonna put their asset on risk. Especially it is Gizelle who were part of this group. That's why I asked you earlier how capable is Gizelle."

"Ian. I am asking-- no, it's an order. I am ordering you to hack all the satellite to gain back our power. But if you can't since we're short of equipment and resources, our safest bet is to destroy fully all of the satellite. In that way, both sides can't use it."

"We still could save the humanity from complete alien invasion by getting back the ETP's if you have destroyed all of the satellites."

Ian sure is the core. But because of Theo's lead, everybody here are functioning effectively. Therefore, I say, Ian is the heart while Theo's the brain.

"Matutunaw." Pagbulong saakin ni Eula kaya ako nagulat ng bahagya. Hindi ko namalayan na nakatitig na pala ako sa likod ni Theo.

"Hindi naman ako nakatitig sakaniya." Aniko kaya siya bahagyang napatawa ng mahina.

"Wala naman akong sinabi kung saan ka nakatitig."

"Kung kanino pala." Pagbawi niya atsaka ako binigyan ng nakakalokong ngiti bago umayos ng upo. Naramdaman ko naman ang biglang paginit ng paligid.

"You're blushing. He might see you." Bulong naman saakin ni Irish saaking kabilang gilid na nagpamilog ng aking mata.

"Stop it, you two!" Madiin kong sabi sakanila ngunit may kahinaan ang boses. Sabay naman silang napatakip sa bibig upang pigilan ang pagtawa.

"Tumigil nga kayo. Nasa gitna tayo ng problema oh." Mahina kong sabi.

"Captain, everything's ready. One word and the power in the City will die." Gale announced.

"Not yet. After Ian's call."

"Okay, captain."

Napatingin ako kay Ian na nakalapit na sa kaniyang mga ginagawa. His fingers are so fast. Si Mia naman na katabi niya ay abala na rin sa pagpipindot ng kung ano-ano sa hawak niyang cellphones. Ilan-ilan na ang hawak nilang cellphone, smartwatches, at tablets. May mga nakadikit din ditong silicon na keyboards at mouse na siyang ginagamit nila upang mapabilis ang kanilang ginagawa.

Ang mga gamit nila ay may mga nakakonektang kable. Sa dami ng mga ito'y hindi ko na alam kung saan ba nakakonekta ang mga dulo nito.

"How far are we to them?" Tanong ni Theo at tinukoy sila Kurt.

"Based on my estimated time, we're...." tumigil si Owen ng bahagya at tinignan ang oras sa gamit ni Gale na cellphone. Bakas sa mukha niya ang bigla nang mapatingin siya dito.

"We're 50 kilometers away from them." Nabigla niyang sabi at napatingin kay Athena.

"Not bad." He uttered.

Tumingin ako sa aming likuran at nakitang malinis na ang daan. Ang mga humahabol saamin ay wala na.

Athena's really a calm badass.

.

"20 kilometers." Gale answered to Theo's question.

Sa hindi namin inaasahang pangyayari ay may biglang tumama sa pintuan ng van kung saan malapit si Eula. Bigla din itong nasira kaya't bukas na ang sinasakyan namin ngayon.

"s**t. L-X." Sambit ni Mia.

"Athena." She said. Hindi na nagsalita si Athena at mas pinabilis ang aming sasakyan.

"Are you alright?" Tanong ko kay Eula.

"Y-yeah." Tugon niya.

Uupo na sana ako ng maayos ng makita ko ang parang sa tingin ko'y mga taong nakasuot ng itim na kasuotan na nakatago sa mga gusaling nadadaanan namin. May mga hawak silang parang baril, tulad ng baril na ginamit dati ni Theo na naglalabas ng mahabang tali.

Tinignan ko silang maigi at nang makumpirmang hindi nga ako namamalikmata, agad ko itong sinabi sakanila Mia.

"Enemies!" Malakas kong sabi nang itira ng isang kalaban ang baril niya papasok dito saamin. Mabilis itong nasangga ni Gale gamit ang basurahan malapit sakaniya kaya ito ang nahugot ng mga kalaban.

Nakita ko naman ang isa na itinira ang baril papunta kay Ian na sobrang abala sa kaniyang ginagawa.

"Ian!" Tawag ko at agad na lumapit upang siya'y payukuin ngunit sumabit sa kamay ko ang tali ng mga kalaban.

"Ahh!" Pagsigaw ko dahil sa pagbaon ng parang blades nito sa aking kamay.

"s**t. Dahlia!" Sigaw nila nang hilain ako ng mga kalaban.

Bago pa ako makalayo sa sasakyan ay mabilis nakahawak si Theo sa taling nakabaon saaking kamay at sabay kaming nahila palabas.

Naglabas siya ng maliit na kutsilyo at mabilis na pinutol ang taling humihila saamin papunta sa kalaban dahil sobrang sakit nito.

"Go!" Aniya sakanila Athena nang makita naming itinigil nila ang sasakyan. Hindi ito agad umandar, ngunit nang makaalis at makalayo na ito ay lumapit ang mga kalaban saamin ni Theo at kami ay pinalibutan habang ang kanilang mga baril ay nakatutok saamin.

"Don't look at it." He said. Ang tinukoy naman niya dito ay ang aking sugat sa kamay.

My hands are bleeding a lot. Yung blade ng ginamit nilang pambaril ay nakabaon pa rin sa kamay ko.

Napatingin ako sa aming itaas at nakita ang mga L-X dito. Ang ibang mga kalaban ay binabaril ang mga ito.

May biglang naglagay ng itim na tela saaming ulo atsaka kami hinila patayo. Hinila nila kami papasok sa sasakyan at tumungo sa kung saan.

Habang nasa sasakyan kami ay naririnig ko ang usapan ng mga nandito.

"Treat her hands." Rinig kong sabi ng lalaki sa kung kanino.

Naramdaman ko naman ang paghila ng kung sino saaking may sugat na kamay kaya ako napadaing.

Habang ginagamot ng kung sino ang aking kamay ay tumunog ang cellphone.

"Hello, sir?"

"The same two person."

"Yes sir. They're here."

"Okay sir." Pagtapos ng lalaki atsaka ito pinatay.

Naging tahimik ang aming biyahe at ang kamay ko'y may balot na ng bendahe.

Lumipas ang ilang oras na biyahe hanggang sa tumigil ang sinasakyan namin. Bumukas ang pinto at kahit anong gawin ko'y wala akong makita dahil sa sobrang itim ng telang nakabalot saaking ulo.

Hinila nila kami palabas at naglakad papunta sa kung saan. Ilang minuto kaming naglakad hanggang sa pumasok kami sa isang malamig na lugar.

Base sa pakiramdam ko'y naka tiles ang sahig.

Lumipas ulit ang ilang saglit hanggang bigla ng bumalik ang temperatura sa tulad kanina at ang mga sahig ay hindi na madulas. Medyo pababa rin ang dinaraanan namin ngayon.

Are we in a basement?

Pinilit kong amuyin ang paligid at alam kong wala kami sa basement. Alam ko ang amoy ng basement, hindi ganito ang amoy.

Ilang saglit pa ulit ang lumipas hanggang sa tumigil na kami. Pagkaalis nila ay bumungad saakin ang isang lalaki at babae na naka pormal na kasuotan na mukhang inaasahan kami.

We're in a cellar.

Cellar is made for storing wines, as far as I know. But this room looks like it was built for some other purposes.

May mga nagtataasang shelves na nasa gitna at gawa sa mga bakal. Mukha siyang domino dahil sa pagkakasunod sunod nito.

I think every shelves here has a weight of one hundred seventy pounds.

"If you comply to what we want, we'll let you two go, as well as your other precious teammates." Said by the woman.

This woman is around early to mid fifties.

Wala ni isa saamin ni Theo ang nagsalita, kaya bumuntong hininga ang lalaki. I think he's around the age of the woman beside him.

"Give us the codes." He directly said, but no one of us, Theo, answered again.

"I expected this. Okay." Pagtango ng babae atsaka naglakad paalis.

Pagkaalis nila'y saka lang ako nakahinga ng maluwag.

"How's your hands?" Pagtanong ni Theo habang naghahanap ng pwede naming labasan.

"Still hurt." Tugon ko.

Why am I stuck with this person again?

Habang naghahanap kami ay biglang bumukas ang pinto kung saan dumaan yung babae at lalaki. Pumasok naman ang isang dosenang lalaking may malalaki ang katawan at may mga hawak na armas.

Ang kanilang armas na hawak ay lahat pang pukpok, tulad ng baseball bat na gawa sa metal. Isang paa ng lamesa na gawa din sa metal, at iba pang pamalo na gawa halos lahat sa metal.

Agad na humarang sa harapan ko si Theo upang harapin ang mga lalaki.

Sa pagkakatanda ko'y hindi pa siya ayos.

Biglang sumugod ang mga lalaki atsaka kami pinagkaisahan. Pilit akong pinoprotektahan ni Theo ngunit mabilis akong nahila ng walang hirap ng iba atsaka nilayo sakaniya.

Ang walong lalaki ay pumalibot sakaniya, samantalang ang apat na lalaki ay pinahiga ako sa sahig.

"Get off of me!" Aniko sakanila ngunit masyado silang malakas kumpara saakin.

Napatingin ako kay Theo nang sabay-sabay silang sumugod sakaniya. Pati ang dalawang lalaking nakahawak saakin kanina ay sumama na rin upang siya ay pahirapan.

"No!" Sigaw ko upang sila ay patigilin ngunit hindi nila ako alintana.

"No, please!" Sigaw ko ulit.

Hindi ko na magawang panoorin kung paano siya pinahihirapan kaya na lamang ako napaiwas ng tingin. Kahit anong gawin ko rin sa pagkawala dito sa kamay ng dalawang may hawak saakin ay hindi ko rin magawa.

Lumipas ang ilang minuto, matapos nilang halos baliin ang mga buto ni Theo ay lumabas sila. Agad akong tumakbo papunta kay Theo na punong-puno ng tama. Ang mga dugo niya ay nagkalat na sa pader at sahig.

Pinilit ko siyang paupuin atsaka pinasandal sa pader.

"I'm sorry. I'm really sorry. I'm so sorry." I said while my tears are starting to fall.

"What are you sorry for?" He asked and cough blood.

"I'm so sorry. I'm really really sorry." Pagiyak ko habang tinitignan ang mga tama niya.

Biglang pumasok ang babae at lalaki atsaka tumigil saaming harapan. Ang mga tingin nila'y walang bahid ng awa o kung ano.

"Are you willing to comply or not?" The woman asked firmly.

Lumipas ang ilang saglit ay hindi pa rin sumasagot si Theo.

"Okay." She said and turns her back.

"Let's see how tough you are." She said and then closes the door.

Umubo ulit si Theo ng dugo kaya ako mas napaiyak. Bumukas ulit ang pintuan at pumasok ulit ang mga lalaking galing dito kanina.

Katulad ng ginawa nila, pinagkaisahan nanaman nila si Theo.

"No! Please! I beg you! Stop!" I said.

"Let me go! Please!" Sabi ko rin sa dalawang lalaking may hawak saakin at pilit na kumakawala sakanila ngunit wala itong kwenta dahil sa kanilang lakas.

"Please!" I said and then fall on my knees as I saw how the other guys are torturing Theo.

"Speak." Sabi ng isang lalaki habang hawak nila ang kaniyang buhok upang maiharap ito sakanila. Hawak siya ng dalawang lalaki upang siya ay maipatayo.

"Speak!" Galit na sabi ng lalaki.

Bigla kaming nabalot ng pagtawa ng bahagya ni Theo na nagpainit lalo ng ulo ng mga lalaki kaya nanaman siya pinahirapan.

Pagkatapos nila ay binayaan nila siyang nakahiga sa sahig. Tumakbo ako palapit sakaniya.

"I am so sorry, Theo. I'm really sorry." I whisper while crying heavily.

"Why are you crying, Dahlia?" Hirap niyang tanong.

"What are you crying for?" He asked again.

Napatingin ako saaking harapan nang makita ko ang mga lalaking pinagtutulungan itulak ang isang shelf sa pinakadulo ng silid na ito.

Agad akong napatingin sa shelf na malapit saamin.

Shit! Matatabunan kami dito.

Dahil nagsunod-sunod na ang pagtumba ng mga shelves ay wala na akong nagawa kundi iharang ang aking sarili kay Theo upang siya'y maprotektahan.

Naramdaman ko ang sobrang lakas at bigat ng shelf sa aking likuran bago magdilim ang aking paningin.