Behind Her Smile

05

Today is Monday and it was not rainy anymore. Balik ulit sa usual na ginagawa like; schools, homeworks, recitations and so on.

Hindi literal na eskwelahan ang tinutukoy ko when i say 'schools' what i mean is, back to school.

"Woy gagi, may chika ako HAHAHAHA" i'm with Tari right now. I can say na Tari is the girl na hindi nauubusan ng chismis. Parang walking newspaper sya kasi andami n'yang baon na chika everytime!

"Ano?" Bored na sagot ko sa kanya. It's not like i'm not interested, wala lang ako sa mood ngayon.

"Did you know na may nagkakagusto sayo? Like as in romantically!" She said with the tone full of excitement.

"Sino? Pakilala mo sa'kin. Kukutusan ko lang" bagot na sagot ko sa kanya.

"Narinig ko lang sa tabi tabi, though wala pa akong confirmation about d'yan" saad nya.

"Baka joke lang yon, o kaya pranks?" I asked her, hindi kasi kapanipaniwala. Even ako, hindi ako niniwala. Baka nga pati yung mga tambay sa kanto, if malaman nila yung chika na yan, nako baka tumawa pa sila.

Kasi naman, helloooo! Ano ba, sinong magkakagusto sakin. I mean, a face like this?

"Who knows? Maybe one of this days, magsasabi rin yon"

"Let's see" i just said para matapos na sa topic na 'to.

Mas nakakawala ng gana 'tong pinaguusapan namin, to be honest.

"Eto pa, may isa pa akong chika" Tari again.

I'm not surprised.

"Oh?" Bagot ko na namang sagot sa kanya.

"Nakalimutan ko na pala" sabi nya with matching kamot pa sa ulo.

Kumunot ang noo ko sabay tinignan ko s'ya. I mean, it's not like hindi normal na makalimot ang isang tao. Si Tari 'to, hindi nakalalimot pagdating sa iba't ibang chismis na nasasagap nya.

Inobserbahan ko ang bawat galaw nya at halata namang iniiwasan n'yang tumingin directly sa mata ko.

Bago 'tong gan'to.

Sinapo ko ang mukha n'ya and then hinipo ko ang noo at leeg n'ya, checking if may lagnat ba s'ya.

Hindi naman s'ya mainit, baka namaligno s'ya!

"Hoy gago anyare sayo? Namaligno ka ba?" I said like i was panicking.

She freakin' rolled her eyes before answering to my question. "Demontres ka, paepal ka masyado e"

"Tanga, ano nga?" I asked again.

"Nakalimutan ko nga diba? Bobita 'teh?" Tinaasa pa ako ng kilay.

Sinamaan ko nalang s'ya ng tingin, hindi na ako sumagot sa sinabi n'ya.

Nagpatuloy nalang kami sa paglalakad, tahimik lang kasi walang nagsasalita. Bago talaga 'tong eksenang ganito e. Usually, kapag magkasama kami ni Tari, hindi mahinto ang bunganga n'ya sa kakukwento.

Tuloy tuloy lang kami, uwian na ngayon at palabas palang kami ng school. Napakabagal ba naman maglakad ng kasama ko, kaya inabot kami ng syam-syam.

After a while, palabas na kami ng gate. Kitang kita ko na ang mga fishball vendor na nandoon sa tapat.

Medyo bumilis ang paglalakad ng kasama ko, we all can say na favorite ni Tari ang mga gan'tong pagkain. Ako rin naman.

Hinahabol ko na s'ya sa sobrang bilis n'yang maglakad. May kalsada pang tatawiran before makarating sa mga babies ko.

Nung maabutan ko s'ya, i held her hand. Tatanga tanga pa naman 'to. Baka mamaya, biglang tumawid kahit may parating na sasakyan, dahil sa sobrang excitement.

Tingin sa kaliwa, tingin sa kanan. Clear ang daanan. Tumawid na kami ni Tari, we run hurriedly like we're in a freakin' marathon. Umaalog pa ang mga laman ng bagpack ko.

I can feel also my excitement. Two days na since nung last akong kumain ng street food. Honestly, bawal sa akin 'tong mga 'to. Pero anong aasahan n'yo kay Alex? E kasingtigas pa ng bato ang ulo ko. Baka nga mas malambot pa ang bato e.

"Kuya dito nga po—" tinuro ko yung isaw na nakastick, "apat po, tapos fishball po 20 pesos—" hindi pa man ako natatapos sa pagsasalita when he cut me.

"Oh eto baso hija, ikaw na ang manguha ng bibilhin mo" he said then he laugh.

I pouted secretly because of what he say. Okay fine, i'm matakaw na. I rolled my eyes after i say that at the back of my head.

Pagkakuha ko nung paper plate na nasa loob ng plastic, parang support lang yung paper plate sa init ng food. So pagkakuha ko, naglagay agad ako ng apat na stick ng isaw tapos apat na stick din ng you know betamax? Basta 'yon.

Nanghingi pa ako ng dalawang baso after non, kasi puno na yung plate. Isang maling cup and isang maliit.

Doon sa malaking cup, naglagay ako ng 20 pesos na fishball. So bale 32 na fishball yon, kasi 8 pcs per 5 pesos. Kumuha rin ako ng 10 pcs na kwek kwek, and then 20 pcs na kikiam.

Oo na, alam ko na yang sinasabi n'yo inside the little head of yours. I'm matakaw -,-

After i place my foooods, good thing mayroong small table and some chairs sa tabi ng stall ni manong. Pumunta ako doon sa table ni Tari, muntik kong makalimutan na may kasama pala ako.

Paglapit ko do'n, nilapag ko na lahat yung plate and yung malaking cup para kumuha ng sawsawan and inumin.

Bumalik ako kay manong, he was laughing his ass off nung makita lahat ng kinuha ko.

Tawa pa rin s'ya ng tawa kahit habang nung nagtatakal s'ya ng palamig. I just rolled my eyes at him that makes he laugh even more. Pati yung asawa n'ya ay nakikitawa na din. I pouted cutely in my mind.

After malagyan ng laman yung mga cup na dala ko, bumalik na ako sa table namin ni Tari. Nagumpisa na rin akong kumain. Nagulat pa ako ng maubos na n'ya yung kinuha n'ya at bumalik pa doon kay manong para magparefill ng fishballs at isaw.

I secretly laugh when i saw manong and his wife laughing at Tari. Bestfriend Goals talaga kami. Same vibes when it comes to food.

After i finish the food in the plate, sinunod ko yung nasa cup. Hindi na nga nagkasya sa isang cup yung fishballs, kikiam at betamax HAHA. Hiniwalay ko yung fishballs and kikiam ng cup, and then solo yung sa isa. Even yung cup ng sawsawan ay iba din.

When i look at Tari's food, halos magkasindami ng plates and cups yung nagamit namin. Natawa nalang ako with the thought na kami talaga ang palaging nakakaubos ng mga cups nila Manong.

After i finish the other cup, yung laman naman ng isa ang inubos ko. Hindi ako sigurado sa consequences nito pero who cares diba.

A minutes later, tapos na kami ni Tari. We laugh the moment we saw the plates and cups that we used. After laughing, inayos namin lahat ng ginamit namin then nilagay namin doon sa trash can sa gilid. Pinunasan na rin namin yung mesa na ginamit namin.

After that, lumapit kami kila Manong para magbayad. Tinanong namin kung magkano lahat ng nakain namin. Nakakagulat lang na hindi pala umabot ng 500 yung tig isa kami, akala ko dalawang araw akong walang allowance e.

230 pesos lang yung nakain namin pareho, pero we both pay 250 pesos. Pandagdag sa gastusin nila Manong.

After the short conversation with manong, naglakad na kami pauwi para magiling yung kinain namin, tho dahan dahan lang kasi baka naman mabigla. Nagkukwentuhan kami habang naglalakad, iba't ibang topic na nga e. We were laughing the whole time.

An half of hour later, malapit na kami sa bahay kaya naman sumakay na s'ya ng tricycle then nagpatuloy naman ako sa paglalakad.

After a minute or two, a feel sad nung papasok na ako sa loob ng bahay.

Pagpasok ko, i feel relieve nung wala si mama sa baba. Basically, wala pa s'ya.

Nagpunta nalang ako sa kwarto ko para magpahinga, hindi na ako kakain ngayon dahil medyo masama na naman ang pakiramdam ko at busog pa naman ako.

Paniguradong dahil sa kinain ko kaya masama ang pakiramdam ko, pero like what i said;

Who cares?