Günler geçtikçe tek değişmeyen şey sanırım benim sürekli aç olmamdı, Hamileliğimde tam otuz kilo almıştım. Sanırım bu normal değildi ama sürekli canım bir şeyler yemek istiyordu. Bebeğimin sağlığı iyi olsada sanırım ben iyi değildim, bu kadar aç olmak normal olamazdı değil mi? Gündüzleri yediğim yetmiyormuş gibi birde geceleri uyanıp gizlice yiyordum. Tabi artık bir gizliliği kalmamış ve Barış'a yakalanmıştım. O günden sonra artık gece yemek yemiceğim diye söz versem de sanırım bu gece o sözü tutamayacağım. Çünkü miğdem kazındı, açlıktan uyuyamıyorum, tabi birde karnım o kadar büyümüştü ki yatakta hiç bir şekilde rahat edip uyuyamıyordum. Yataktan elimden geldiğince ses çıkartmadan çıktım, yavaş adımlarla odadan çıktıktan sonra hemen mutfağa indim. Zaten hızlı olmak benim için artık imkans
