Dalawang araw na ang nakalipas ngunit walang Andres na dumalaw. Nakatayo si Destiny sa balkonahe at nakatanaw sa labas. Nagbabakasakali na matanaw si, Andres. Iniisip niya kasing nasa labas lang ito ng bahay ni Greg at palihim itong sumisilip.
Nitong nakaraang araw kasi ay napapansin niya ang isang itim na kotse di kalayuan mula sa bahay. Natatanaw niya iyon mula sa balkonahe. Naisip niya na baka si Andres ang sakay ng kotse at palihim na sinisilip ang mga bata.
“Andres.”
Napahaplos siya sa kanyang dibdib. God knows how much she wanted to be with him. After all these years, she still loves him. Walang nagbago sa nararamdaman niya para rito.
Ngunit kailangan niyang pigilan ang pagnanais na makasama ito alang-alang sa kapakanan ng mga anak at nakakarami. She felt concaveness deep in her
