PENCEREMDE Kİ KOKU

SEVGİLİ NİŞANLIM

Gözlerimiz buluştuğunda bana gülerek el salladı.Bu daha da urkmeme sebep oldu.Merdivenlerde öylece dikilirken bana doğru geldiğini gördüm.Merdivenleri hızla çıktı ve kapının önünde ki polislerle gayet samimi bir şekilde selamlaştı.Ben şaşkın gozlerle onu izlerken o bir daha bana bakmamis ve içeri girmişti.Bense onu boşvererek içeri girdim.

Hizla bir polise olanları anlattigimda bana bir dilekçe yazdırdı ve amiriyle görüşmem gerektiğini söyledi.Baskomiserin odasının önüne geldiğimde önemli bir misafiri olduğunu ve beklemem gereketiğini söyleyen kıza başımı sallamakla yetindim.Yaklasik bir on beş dakika sonra kapı açıldı önden gülerek yaşlı bir adam çıktı arkasından ise o.

Sanki burda olduğumu hissetmiş gibi gözleri beni buldu ve yanağı iki yana kivrildi.Gozlerinde gördüğüm şey burdan gitmem gerektiğini söylese de umursamadım.Adimlarinin bana doğru yöneldiğini gördüğümde hızla ayağa kalktım oldukça telaslanmistim.O ise oldikca sakin bir şekilde yanıma geldi ve yanında ki adama döndü.Yuzunde eğreti duran gülüşüyle

İste size bahsettiğim nişanlım Betül

dedi ve bana doğru iyice sokuldu.Duydugum sözlerle şaşkınlıkla yanımda ki adama döndüm.yakınlığından ve söylediği sözlerden rahatsızlığımi belirtmek adına ondan uzaklaştım ve öfkeli gözlerimi üstünde diktim.O ise umursamazca bana bakıyordu.

Vay be demek bizim deli oğlanı yola sokabilecek bir kız varmış ha.Tanistigima çok memnun oldum kızım ben Başkomiser Arif diyen adama baktım.

Bu kadar basit değildi.İzin vermeyecektim.Kendimi onun karşısında aciz dusurmeyecektim.Ondan kurtulacaktim.Kimse hayatıma bu şekilde mudaha edemezdi.

Ben dediğim anda bilegime dolanan soğuk parmaklarımı hissettim.Ardindan kulağıma dolan ürkütücü sesini

Ailene veda mı etmek istiyorsun dediğinde şok olmuş bir halde ona baktım.Hayir korkmayacaktim.Bunlarin hepsi basit bir oyundu.Beni böyle elinde oynatabilecegini sanıyordu.Bileğimde ki tutuşunu sıklastirdi.Canim feci halde yanıyordu.

Ben de diye fisildadim.Sesimi düz tutmaya özen göstererek.Cevabimla tutusunu gevsetmisti.Elimde tuttuğum kağıdı bir çırpıda aldı ve bana sertçe baktı.

Ah keşke vaktiniz olsaydı sana bir çay ısmarlar bu deli oğlanı nasıl evliliğe ikna ettiğini sorardım dediğinde şaşkın gözlerimi karşımda ki adama diktim.

Ne evliliğinden bahsediyordu.

Baska zaman Arif abi.Biz gidelim artık

diyen kalın sesle bedenimi esir alan titremeye engel olamadım.Bilegimde ki parmakları kaybolurken hızla diğer elimle bileğimi ovusturdum.Ben önde o ise arkada karakoldan çıktık.

Cok az kaldı sevgili nisanlim diyen bariton sese dönmedim Ne diyordu bu adam.Korku tüm bedenimi esir almıştı.Hizla karşıda gördüğüm durağa doğru koşar adım ilerledim.Duraga vardığımda gözlerim etrafta dolaştı.Tam karşıda bana bakıyordu.Benimle birlikte karşıya geçmemişti.Gülümseyerek bana el salladı.

Derin bir nefes bıraktım.Gozleri avına odaklanmis bir aslan gibi gozlerimdeydi.Bedenimin titremeye başladığını hissediyordum.Sonra ani bir fren sesi duyuldu.Kafam o tarafa döndü.Bir araba ters yöne girmiş yolda hizla ilerleyerek tam önünde durmuştu.Gözleri hala benim uzerimdeydi.Otobusun geldiğini gördüğümde durakta ki insanları umursamayarak hızla kendimi otobüse attım.Bos bir yere oturduğumda korkuyla başımı arkama ceviridm hala ordaydi ve hala bana bakıyordu.Kafami önüme ceviridm ve çantamdan kulakligimi çıkarıp kulağıma taktım.Bir yandan kendime telkinlerde bulunuyordum.Dusunme ,bakma,düşünme ,bakma.Otobus hareket ettiğinde tekrar bakma gafletinde bulundum ve hala orda dikildiğini gördüm.Korku iliklerime kadar işlemişti.Ellerimin titredigini fark ettiğimde hızla cebime soktum.Gozumden bir iki damla firar etmişti bile.Kalabalik olmasa hıçkıra hıçkıra aglayabailirdim.

Neler oluyordu böyle.Kimdi o adam?Benden ne istiyordu?

*************

Anne ben cikiyorum diye bağırdım içeriye doğru ama beni duyduğunu pek sanmıyordum.Kendi kendime gülümsedim.Sabahin köründe sırf dizisinin kaçırdığı bölümünü izlemek için uyanmıştı.Ben olsam yatar uyurudum diye düşünürken uykumu alamamış olmanın hüznüyle omuzlarım çöktü.Bu gece kesinlikle erken uyuyacaktim.Dolmusa bindiğinde boş olduğunu gördüm ve sevinçle kartımı okutup kendimi koltuğa bıraktım.

Kafami cama yasladım ve gözlerimi kapattım.En azından beş dakika uyuyabiliridim değil mi?Tam o anda burnuma o koku geldi.Hizla açtım gözlerimi.Yok olamazdı.Kafami hızla etrafta gezindiridm ama ona benzeyen kimse yoktu.

Kendi kendime kuruntu yaptığımı düşünerek gülümsedim.Kurtulmustim o adamdan .Artık unutmaliydim.2 Aydır yoktu.Aman olmasindi zaten.Onu en son o gün karakolun önünde görmüştüm ve o günden sonra birdaha hiç görmemiştim şükürler olsundu ki.Zihnim o günü hatirladiginda gözlerimin önüne geldiğinde urperdigimi hissettim.Kafami dağıtmak adına kulakligimi kulağıma taktım ve rastgele bir müzik açtım.

Otobüsten indigimde koşar adımlarla gittim iş yerine.Neyse ki tam vaktinde gitmiştim.Zehra Hanım yani patronum böyle şeyleri pek önemseyen bir kadın değildi ama ben onun karşısına böyle bir durumla çıkmak istemiyordum.Cayini içen Zehra Hanıma günaydın diyerek arka tarfa geçtim.Ozel bir tasarım atalyosinde çalışıyordum aslında arka kısmı atölye ön kısmı butikdi.Zehra Hanım ön kısımda durur ve gerekmedikçe yanımıza gelmezdi.Atolye de ise beş çalışan vardı.Musterilerin isteklerine göre kıyafetleri dikiyorduk.Ustumdekileri çıkarıp askıya astım ve makinemin başına geçtim.Diktigim elbise bitmek üzereydi.Yani bugün rahattım.Yine de bir an önce biterebilmek adına başladım ise.

Son inciyide yapistirdiktan sonra isim bitmişti.Elbiseyi kaldirdigimda gayet güzel olduğunu fark ettim.Kirmizi kadifeden olan balık model bir elbiseydi.Simdiye kadar diktigim en zor elbise olmuştu.En çok da arkasında ki büyük sırt dekoltesi ugrastirmisti beni.Pek tasvip etmesem de el mecbur dikmistim.Yaklasik 3 haftadır üstünde çalışıyordum ve o kadar emeğimin boşa gitmediğini girmek çok hoştu.Arkadan isittigim ıslık ile gülerek Elife döndüm.

-Begendin mi? diye sordum gülerek.

Beğenmek ne kelime ba-yil-dim demişti heceleyerek.Ona gülümsemiş elbiseyi Zehra Hanıma teslim etmek için ön tarafa geçmiştim.Zehra Hanım beni fark ettiğinde gülümsemiş ve elimde ki elbiseye bakmıştı.

-Harika olmuş Betül.Ellerine sağlik dediğinde ona gülümsedim.O sıra da kapı açıldı ve küçük bir çığlık koptu.

Bu benim elbisem mi yoksa Lülü diyen kıza döndüm.Zehra Hanım gülerek onayladiginda kız elimden elbiseyi almış aynanın önüne geçerek hızla üstüne tutmustu

-İnanmıyoruuuuum bu şahane bir şey olmuş.diyip etrafında dönmüştu.Beğenmesi benim için gerçekten önemliydi çünkü bu kız Zehra Hanimin önemli bir musterisiydi.

Sen harikasın Lülü diyen kıza Zehra Hanım

Ben değil tatlım Betulun eseri dediğinde kız bana bakmış ve bir şey demeden önüne dönmüştü.Onu pek umursamamistim.Zehra Hanımdan izin isteyerek işime döndüm.

İşimi erkenden bitirmiş olmanın rahatlığıyla bir kaç parça bir şey dikmiş daha sonrasında Elife yardım etmiştim.

Elif yanağıma teşekkür öpücüğü bıraktı ve gelen dolmuşa binip uzaklaştı.Bense durakta tek başıma oturmaya mahkumdum.Uzaktan gelen dolmuşla ayağa kalktım ve dolu olan dolmuşa zorda olsa binebildim

-

Anne bu çok saçma başka bir şey izleyemezmiyiz dediğim de annem sınırlı gozlerini bana dikmişti.BU saçma diziyi daha fazla izleyemeyecegimi anladigimda odama çekildim.İsiği kapattım ve yatagima uzandım.İcerden annemin ağlama sesleri geliyordu.Nasil aglayabiliyordu o saçma diziye hala anlayamiyordum.

Oda sıcak olduğunda mutfağa gidip su içtim ve mutfağın camında temiz havayı soludum.Kendi odamin camından olabildikce uzak duruyordum.Ciceklerimi bile annem suluyordu artık.Hala atlatamamistim.Gozleri geliyordu olmadık anlarda aklima.Su anda olduğu gibi!.Unutmaya çalışarak hızla odama geçip başımdan tulbentimi çıkardım.Elim kabuk bağlamış olan yaramı buldu.

Yasananlari gerçek kılan yaram.

Düşünmemeye çalışarak yatağıma uzandım.

Her şeyden habersiz evimde ki son gecemde derin bir uykuya daldım.

Oldukça derin.