Dördümüz bir kafeye girip oturduk. Köşede bir masa seçmiştik daha rahat sohbet edebilmek için. Ayberk benimle yan yana oturunca Çağla ve Göktuğ da yan yana oturmak durumunda kaldılar. İçeceklerimizi sipariş ettikten sonra Ayberk Çağla’ya döndü ve,
‘’Çağla, buradaki hiç kimse senin yabancın değil biliyorsun değil mi? Ve hiç birimiz senin mutsuz olmanı istemeyiz?’’ dedi abi tavrıyla. Çağla konunun nereye geleceğini bildiğinden,
‘’Evet abi, biliyorum.’’ dedi kırık dökük.
‘’O zaman senin iyiliğin için bazı şeyleri halletmene de yardım edeceğiz.’’ Çağla Göktuğ’un yanında olduğundan biraz mahcup oldu ve bir şey diyemedi. Haklı olarak ona ezik görünmek istemiyordu.
‘’Gerçekleri duymaya hazır mısın?’’ dedi Göktuğ ona dönüp dikkatle bakarak. Çağla da ona baktığında gözlerinde bir hayret ifades
