Tören konuşması için kürsüye çıktığımda çok heyecanlıydım. Hem stadyumdaki binlerce kişi hem de canlı yayımlanan programla ekranlardan daha fazla insan beni seyrediyordu. Konuşmamı defalarca prova yapıp ses tonumu ve tonlamam mı ayarlamaya çalışmıştım. Nihayet uygun şekle geldiğinde rahatlamıştım ama ilk defa bu kadar insanın önünde konuşacaktım. Generaller ve Cumhurbaşkanı da izleyenler arasındaydı. İnsan ne kadar hazırlanırsa hazırlansın haliyle biraz heyecan yapıyordu işi batırma stresiyle. Çünkü koskoca bir okulu temsil ediyordum. Bu işi en iyi şekilde yapmalıydım.
Konuşma metnimi artık ezberlemiştim zaten. Yerimi aldım ve ses tonumu ayarladım. Binlerce insan sessizce beni dinlerken konuşmamı yaptım ve alkışlarla indim kürsüden. Aşağıda Ayberk ve Göktuğ beni bekliyorlardı.
‘’Harikay
