‘’Çiçek, öfkelenmekte haklısın ama biraz fazla tepki vermiş olabilir misin? Göktuğ’a vurdun ve hepimizin önünde onu rencide ettin.’’ dedi Ayberk. Hızla yokuş aşağı iniyorduk eriyen karlarla sulanmış çamurlu yolda.
‘’İnan onun bizi ettiği kadar etmiş olamam.’’ dedim burnumdan soluyarak.
‘’Göktuğ’a ben de kızdım. Yani evet en azından bizi uyarabilirdi bunlar olacak diye.’’
‘’En başından beri her şeyi biliyor ve bizi denek faresi gibi bir kafeste kontrol ediyorlar. Az önce sen de kendini salak gibi hissetmedin mi? Biz kafamızda o cihazlarla bize sorulmadan sokulduğumuz sanal gerçeklikte mücadele ederken bizi izliyorlardı. Ne kadar savunmasız hissettiğimi bilemezsin! Ya ikimiz babalarımızın ve Göktuğ’un ailesinin bilmemesi gereken bir şeyler sayıklasaydık? Hala ürperiyorum o çok gerçekçi
