3
871 Words
Na de lachbui die ik had gekregen door Alex zijn tattoo ben ik met mijn vriendinnen richting het secretariaat gestapt om onze sleutels van de kamer te krijgen. Na mijn naam te zeggen, en te spellen, krijg ik eindelijk mijn kamersleutel. Nummer 80, er zijn 500 keer hier dus ik lig waarschijnlijk op de eerste verdieping.
'Welke kamer heb jij' vragen Sterre en Lotte tegelijkertijd waardoor ze begonnen te giechelen.
'80, en jullie?'
'Ik heb 79' zegt Sterre blij en pakt mij in haar armen. Nu staan we verwachtingsvol te kijken naar Lotte.
'Waar slaap jij?' Vraag ik haar en wanneer ze niet direct antwoord geeft weet ik kan ik raden waarom en kijk haar nu verdrietig aan.
'432' zegt ze uiteindelijk en ik voel het verdriet dat rond ons hangt. Nu denken jullie waarschijnlijk dat wij overdrijven maar dat is echt niet waar, beloofd. Wij hebben al altijd naast elkaar geslapen en konden zo ongezien bij elkaar logeren en een meide avond houden, maar nu Lotte zo ver ligt kunnen we nooit ongezien in elkaars kamer sluipen. En ik weet wat jullie denken, natuurlijk gaat dat wel, gewoon heel stil zijn, maar dan zijn jullie nog nooit op een school voor het bovennatuurlijke geweest. Op elke g**g vliegen er uilen, ja uilen. Het zijn de lievelingsdieren van de heksen, tovenaars, dus die houden er wacht. En probeer maar eens een uil om te praten dat ze niks gaan zeggen (hoe ze dat doen weet ik niet). Ik heb het ooit eens geprobeerd, een jaar geleden en had een muis aan een uil gegeven die mij betrapt had terwijl ik uit de kamer van Marcus uitliep, in de hoop dat het zijn snavel ging houden en wanneer hij de muis aannam dacht ik dat ook. De dag erna ben ik naar de rector geroepen, die stomme uil heeft mij gewoon verklikt en die muis opgegeten. Ik word uit mijn gedachten gehaald door twee armen doe rond mijn heup wordt geslagen. Ik draai mij om en ik kijk nu in de ogen van Marcus.
'Welke kamer heb jij?' vraagt hij terwijl hij mij dichter naar zich toe trekt.
'80, en jij?' Zijn grijns wordt groten wanneer hij antwoord, '81'
'Wat echt ?!' Vraag ik geschokt, ik zie dat Lotte haar schouders laat hangen en ineens kom ik op een idee. Ik kijk naar Marcus zijn diepe blauwe ogen.
'Hoo nee niet die blik' zegt hij lachend terwijl ik nog steeds in zijn omhelzing sta.
'Welke blik?' Vraag ik nieuwsgierig.
'De blik die je maakt als je iets nodig hebt'
'Ik heb helemaal geen blik'
'Dat heb je wel, maar ik vind het schattig' zegt Marcus terwijl hij op mijn neus tikt en in zijn onderliep bijt.
'Maar dus, mag Lotte je kamer en jij dan die van haar?' Vraag ik zo lief mogelijk en haal er een pruillipje bij.
'Ho oké dan, maar het is een grote opoffering om niet zo dicht bij jou te liggen'. Er ontsnapt een klein gilletje uit mijn mond van blijdschap en dus duw ik opgewonden mijn lippen op de zijne. Ik voel dat hij lacht terwijl ik hem kus want zijn lippen staan gespannen en ik draai mij snel om en loop naar Lotte.
'Rara, wie is de beste vriendin van allemaal omdat zij er heeft voor gezorgd dat jij kamer 81 hebt' vraag ik aan Lotte die blij begint te lachen. 'Jij roept ze en wij beginnen een vreugdedansje te dansen tot wij doorhebben dat Sterre, Alex en Marcus ons grijzend aan het aan staren zijn. Ik en Lotte stoppen met dansen en kijken elkaar blozend aan.
Mijn kamer bestaat uit een badkamer met een douche, een woonkamer met een televisie en een dubbel bed met er naast een inloopkast en een klein keukentje.
Ik loop snel naar mijn bed en laat mij erin neer ploffen. Ik open mijn koffer en ga alles hangen in mijn inloopkast. Wanneer ik terug naar de mijn bed zien allemaal dozen staan in de living. Ze moesten die vast nu getoverd hebben, mijn mama haar beste vriendin is een heks, wat heel handig is anders had ik al die dozen naar hier moeten slepen. Ik open de eerste door en begin alles uit te pakken. Mijn juwelen, bak gerief want ik hou van bakken, boeken want ik hou ook van lezen, en uiteindelijk foto's. Ik pak alle fotolijsten en beginner verspreid te zetten in mijn kamer tot ik aan de laatste twee foto's kom. De eerste foto is een foto van al mijn vrienden waar wij in de sneeuw lachend op de grond liggen. De tweede foto is een foto van mij en Marcus. Ik herinner mij nog wanneer de foto getrokken werd. Ik was met al mijn vrienden naar het vlinderpark, een park met de mooiste vlinders die er zijn. Ik en Marcus waren rond aan het stappen wanneer er ineens een zwarte met goudomrande vlinder op mijn vinger ging zitten. Op de foto sta ik te kijken naar de vlinder terwijl Marcus naar mij kijkt en mij vastpakt langs achter. Het is de lievelingsfoto van mij en hem. Ik zet de twee foto's op mijn nachtkastjes en ga op mijn bed liggen en val langzaam in slaap.
- Writer
