The game for supernaturels

4

Ik loop door een doolhof en hoor gegrom achter mij. Ik probeer sneller te lopen en glij bijna uit in bocht. Ik voel een windvlaag wanneer het dichter bijkomt. Zo snel als ik kan sla ik links af. Ik hoop nog een meisje roepen waardoor de angst die ik al had versterkt wordt. Waarom gebeurt dit met mij, waarom moet ik aan deze stomme spelen meedoen. Maar dan komt de rede weer te binnen en probeer het laatste beetje kracht dat ik heb te gebruiken om rechts af te slaan. Ik sla af en loop tegen een muur, s**t. Ik draai mij om te proberen terug te lopen om dan links af te slaan wanneer ik gegrom hoor en het beest ziet die mij wil verscheuren met zijn scherpe tanden en klauwen.

Ik schiet hijgend wakker en kijk snel rond mij heen om te zien waar ik ben. Ik ben in het internaat, alles is veilig, het was gewoon een nachtmerrie.

Ik herhaal die woorden nog maar keer tot dat ik mij langzaam terug normaal voel ademen. Ik stap naar de badkamer en kruip onder de douche. Ik was mij voor 20 minuten in de hoop mijn nachtmerrie die heel echt leek en voelde van mij af te wassen. Wat ik gezien heb in mijn nachtmerrie is veel woester en dodelijker dan vampiers, weerwolven of één van de andere dingen waarvan mensen denken dat het legendes of mythes zijn. Verhaaltjes voor het slapen gaan, goede monsters voor in horrors enz., maar dit beest, dit ding was iets dat veel erger is dan alles dat de mens kent, iets dat soms uit de duisterste plekken naar boven kruipt om zijn prooi te grijpen. 

Wanneer ik klaar ben met douche en mij weer op mijn bed laat vallen krijg ik de slaap niet meer te pakken. Ik beslis dat ik naar Marcus ga gaan. Deze week zijn er nog geen uilen of leerkrachten om ons te betrappen want het is de eerste nacht van het nieuwe schooljaar.

Na paar verdiepingen op te lopen kom ik eindelijk bij Marcus zijn kamer aan en klop. Ik hoor gebrom en dan voetstappen die zich naar voren slepen. De deur gaat open en Marcus staart mij met slapers in zijn ogen aan.

'Ik kon niet slapen' zeg ik zacht en beschamend dat ik niet alleen.

'Nachtmerrie?'  Vraagt hij slaperig en ik knik zachtjes ja. Wat is het soms eng dat hij mij zo goed kent. Hij houdt de deur wat verder open zodat ik naar binnen kom komen en loop direct naar zijn bed. Ik nestel mij onder zijn deken en zie op de klok staan dat het normaal 1 uur is. Ik voel het bed aan de andere kant ineen zakken en voel dan een arm die over mij heen geslagen wordt. Ik kruip wat dichter tegen hem aan en snuif zijn geur op dat mij zo vertrouwd en dierbaar is geworden. 'Dankje' zeg ik maar hoor aan zijn ademhaling dat Marcus alweer in slaap is gevallen. Ik voel mijn ogen na paar minuten stilvallen en ben blij dat ik in de armen van Marcus lig.

Ik word wakker door het geluid van vogels en de lichtstralen die door de gordijnen naar komen. Ik voel dat Marcus ook wakker is geworden en haaks zijn arm die heel de nacht beschermend over mij lag weg. Ik draai mij om en lig nu met mijn hoofd op zijn borstkas, luisteren naar een hart die nooit zou kloppen en de leegste er omheen. 'Goedemorgen' zegt Marcus slaperig en heeft mij een kus op mijn haar. 'Goedemorgen' mompel ik tegen zijn lippen wanneer ik hem een kus geef. Ik wil opstaan maar word terug naar beneden getrokken door een sterke arm.

'Blijf' zegt Marcus grijzend.

'Het is school en ik moet mij omkleden' zeg ik lachend maar hij laat mij nog steeds niet los. 'Wel dan ga ik maar in mijn pyjama naar school' zeg ik plagerig. Ik heb een super kort broekje aan met een kort zijdenen topje, niet echt iets om openbaar aan iedereen te tonen. Ik hoor Marcus grommen en boel zijn greep verslappen. Ik geef hem een kus en pak één van zijn truien en doe die snel aan. Ik heb geen goesting dat alle jongens mij aan gaan staren door mijn kleren, of het gebruik eraan. Ik loop snel door de gangen heen, opgelucht dat er niemand is, en loop mijn kamer binnen. Ik zie op mijn wekker dat het 7 uur is en dat binnen een uur het ontbijt klaar gaat staan in de refter. Ik stap nog snel eens in de douche en lag een subtiele krul in mijn haar. Ik doe wat mascara op en ga ik mijn inloopkast opzoek naar een outfit, na ene maar dingen voor mij gehouden te hebben pak ik snel mijn gekozen outfit en kleed mij om. Ik kijk in de spiegel om mij goed te keuren. Ik heb een witte broek aan met scheuren in met daarboven een baby blauwe pul die schuin over mijn schouder hangt. Ik pak mijn handtasugzak en leg alles klaar wat ik voor de eerste schooldag nodig ga hebben en stap mijn kamer uit.