The game for supernaturels

5

De refter is ingedeeld in lange tafels. Boven de drie lange, donkere tafels hangen kroonluchters die de hele zaal lichtelijk verlichten. Ik zie mijn vrienden zitten in het midden van de middelste tafel en stap naar hen toe. Ik laat mij naast Marcus neerploffen en kijk Alex vragend aan wanneer hij begint te lachen. 'Wat is er zo grappig?' Vraag ik nieuwsgierig.

'Niks hoor' antwoord hij en ik kijk hem doordringend aan en haal mijn schouders op. Ik zie dat er al eten voor mij klaar sta en lek mijn lippen nat. Mmm wat hou ik van bloedhamburger en er ontsnapt een grinnik wanneer ik aan de tattoo van Alex moet denken.

Er wordt op de tafel vandoor geklopt en iedereen is muisstil. De directrice staat recht en begint haar jaarlijkse toespraak.

'Wij heten iedereen hier van harte welkom, de lessen beginnen na dit uur en laten wij samen er een leuk en goed schooljaar van maken, maar zoals jullie misschien al weten is het dit jaar weer tijd voor de Spelen.' Ik kijk geschrokken naar voren, dit lijkt helemaal niet op de jaarlijkse toespraak. En hoe kon ik de spelen vergeten. Er zijn 5 prinsen in ons rijk. De 5 vampiers organiseren de Spelen wanneer één van de prinsen 20 is geworden. Ik dacht dat alle prinsen al uitgehuwd waren maar was de jongste prins blijkbaar vergeten, prins Taylor.

'Alle bovennatuurlijke meisjes ouder dan 16 komen hier vanaf vrijdag naartoe om zich klaar te maken voor de trekking en daar misschien opvolgend de Spelen'. Ik voel dat Marcus zijn hand onder de tafel op mijn been legt om mij wat gerust te stellen. Maar ik word er alleen maar zenuwachtiger van. Voor de spelen worden er uit elke stam, vampiers, weerwolven en heksen, 10 kandidaten getrokken. Die kandidaten worden klaargemaakt voor de spelen waarvan de eerste van de twee rondes 5 weken duurt. Aan het einde van elke weeg volgt er een proef, die proeven kunnen heel onschuldig zijn tot moordend. Elke stam heeft natuurlijk andere proeven en na elke proef vallen er 1 of meerde meisjes af. De laatste twee van elke stam gaan naar de tweede ronde die allesbehalve bloed lustig is. De overgebleven 6 meisjes gaan mee met de koning en de prins naar hun kasteel in het midden van het land. Daar gaan ze eigenschappen leren dat de toekomstige bruid van de prins moeten hebben en elke 2 weken valt er een meisje af. Nu ik 16 ben staat mijn naam ook op de papiertjes die getrokken worden tijdens de trekking en dat betekent dat ik misschien mee moet vechten in de proeven. Niet dat ik niet kan vechten want dat kan ik juist heel goed, maar dat betekent dat ik misschien Marcus ga verliezen. Na de trekking krijgen alle kandidaten een tattoo op hun arm dat met een spreuk zorgt dat we bij elke proef ons uiterste best moeten doen. 

'De spelen vinden hier rond en op het schooldomein plaats' gaat de directrice verder. ' Alle meisjes van deze school krijgen vanaf vandaag alleen nog maar gevechtstraining, en andere lessen die jullie nodig gaan hebben voor de proeven. Ik verwacht dat jullie allemaal na het eten zich melden bij meneer Bosch' en dat was blijkbaar de toespraak want mevrouw de directrice ging weer zitten. Ik draai mij om en zie Lotte en Sterre even bang en verontrustend naar mij kijken. Wij zijn allemaal 16 geworden en kunnen er niet meer onderuit. Harde waarheid schiet mij te binnen en ik voel twee sterke armen rond maar heen geslagen worden. 'Het komt wel goed' zegt Marcus fluistert en sussend in mijn oor.

'Dat zeg je nu maar wat als ik getrokken word?'

'Dan blijf ik van jou houden, je gaat mij niet verliezen, niet nu en niet dan'

'Wat als ik doodga' vraag ik huiverend.

'Dat gaat niet gebeuren, daar ga ik voor zorgen' zegt Marcus terwijl hij mij een kus op mijn kruin geeft. Ik voel naast mij dat er iemand is komen zitten en Lotte begint te snikken. Ik draai mij snel naar haar om en sla haar in mijn armen. Tijdens de knuffel komt Sterre er ook bij en zo staan we eventjes met z'n alle te snikken. Ik draai mij uit de knuffel en kijk om mij heen. Overal zitten er meisjes te wenen tot dat mijn blik blijft hangen bij Mel. Die zit zo hard te grijnzen dat ik het van haar gezicht wil gaan kloppen. Mel is het populairste en gemeenste meisje van de school. Natuurlijk vindt zij het geweldig als ze getrokken gaat worden. Mel voelt mijn blik op haar rusten en kijkt recht in mijn ogen. Haar mond beweegt en vormt het woord sukkel. Ik haal mijn ogen van haar weg en probeer mijn woede in controle te houden. Vroeger waren wij beste vrienden maar uit het niks zijn we vijanden geworden en dat is nu al voor de laatste 10 jaar.