The game for supernaturels

8

Eindelijk zijn de lessen gedaan. Opgelucht zucht ik. Vandaag was een hee saaie dag maar wanneer ik mij herinner dat de gevecht lessen vandaag beginnen, loop ik enthousiast de gangen door dat mij vreemde blikken van andere vampiers schenkt. Mij er niets van aan aantrekkend sta ik buiten adem op de velden. Wow Sterre gaat echt mijn conditie moeten verbeteren.

In mijn ooghoek zie ik Sterre, die niet buiten adem is, lopen gevolgd door de bijna dode Lotte. Met een lach aanschouw ik het spektakel.

'Oké meisjes, we beginnen met elk een eigen wapen te kiezen, kies een wapen die goed voelt voor jou,' zeg ik terwijl ik heel mijn verzameling wapen aanwijs die ik heb kunnen lenen van de school.

'Ik neem de pijl en boog' zegt Lotte die trots de boog in haar hand beweegt.

'Ik neem het zwaard' zegt Sterre met een grijns die mij de rillingen zou geven als ik niet wist hoe lief ze was ik zelf heb dolken.

'Oké laten we beginnen'

Na een tiental minuten geef ik het op. Ik wist dat ze niet zo goed waren, maar dat ze zo slecht zijn had ik niet verwacht.

'Laten we eerst beginnen met de basisoefeningen'

Uitgeput lig ik op mijn bed. We zijn "uur bezig geweest maar aan het einde was ik trots op het resultaat. Sterre en Lotte zijn snelle en goede studenten waardoor ze nu super goed zijn in de basisbewegingen en ik geloof dat ze een 1 op 1 gevecht zonder wapen zouden kunnen winnen.

Uit het niks wordt er ongeduldig op de deur geklopt. Met een diepe zucht en spierpijn trek ik de deur open.

'Hey zusje' zegt Alex die zonder het te vragen mijn kamer binnenstapt, op de voet gevolgd door Taylor Mario de beste vriend van Marcus.

'Uhm hey' zeg ik terug terwijl ik mijn wenkbrauw optrek.

'Wij vroegen ons af op we jouw PlayStation bakjes ogen lenen zodat we na het eten bij Marcus op de kamer kunnen spelen' zegt Mario terwijl Alex al nar mijn tv was gelopen en al de bakje in zijn hand heeft.

'Oké dan maar, hoe laat is het'

'17:30, waarom? Vraagt Alex nu ook met zijn wenkbrauw opgetrokken.

's**t' roep ik en snel duw ik de jongens mijn kamer uit terwijl ze een afkeurend geluidje maken. Snel loop ik naar de Badkamer en maak ik mij klaar want om 18:00 is het etenstijd en ik heb zo veel honger.

Precies op tijd kom ik aan de refter aan. Ik zie mijn groepje en stap ernaartoe. Onderweg valt het mij op dat er heel veel mensen in de refter zitten, heel veel meisjes. Met een vragende blik ga ik zitten aan tafel en iedereen haalt hun schouders op, zij weten dus ook niet wat er aan de hand is.

'Mag ik jullie aandacht alstublieft' hoor ik de directrice roepen door en zwevende microfoon.

'Zoals jullie waarschijnlijk al opgemerkt hebben zijn er vandaag veel meer volk aanwezig. Dit komt door De loting voor de Spelen die morgen gaan plaats vinden' zegt de directrice trots. Ik hoor overal geroezemoes opstijgen en naast mij beginnen Sterre en Lotte ook opgetogen en bang te babbelen over De Loting. Ik voel hoe de hand van Marcus onder tafel mijn hand vastgepakt heeft en er eens geruststellend in knijpt.

'Zoals ik dus zij is morgen De Loting wat inhoudt dat jullie morgen geen school hebben en dat binnen 5 dagen De Spelen begint' en de directrice gaat terug aan de tafel helemaal vandoor zitten tussen de leerkrachten. Ik voel mijn handen trillen maar toch heb ik de moed om iets te zeggen.

'Meisjes, dat betekent dat morgen wij de hele dag alles trainen'.

Ik kon er niks aan doe en midden in mijn zin sloeg mijn stem om.

'En wij gaan jullie helpen' zeggen Marcus, Alex en Mario tegelijkertijd.

Beide nog steeds in schok knikken Sterre en Lotte braaf.