Unexpected LOVE (Book 1) TAGLISH

“Jen naman, ilang ulit ko bang sasabihin sa ‘yo na wala nang tayo!” “Wala nang tayo Jen! Wala na” pag ulit niya. “Please naman Jacob oh… Sabihin mong nagbibiro ka lang” “Jen, tara na” pag pilit sa ‘kin ni Shane. “No, Shane. Jacob was just joking. Hindi totoong iiwan niya ako. Right, Jacob?” “I'm not joking Jen. So please… umalis ka na.” “No! Hindi ako aalis. Alam kong nagbibiro ka lang, hindi mo ako iiwan nang ganon lang. Nangako ka na hindi ka aalis sa tabi ko...” “Promises are meant to be broken, Jen.” “They're not.” “Jen, please… Umalis ka na.” “Hindi ako aalis unless may malaking reason ka kung bakit mo ako iiwan” “Nakabuntis ako ng ibang babae” “H- Huh?” Biglang nanginig ang buong katawan ko nang marinig ko ang rason niya. Nanghina ang mga tuhod ko at pag nasagi ako ay puwede akong matumba. “Jen!” Sigaw ni Shane ng tuluyan na akong matumba sa kinatatayuan ko. “Jen, tumayo ka diyan ‘Wag kang umupo diyan.” “B- Bakit? Paano mo nagawa sa ‘kin ‘to? Bakit kailangan mo pang bumuntis ng ibang babae Jacob? Andito naman ako…” “It's because I wasn’t really in love with you, pinakisamahan lang kita kasi may pera ka, may business ka, mayaman ka at maganda ang trabaho mo” “I only used you, Jen De Vera” “Ang kapal ng mukha mo!” Binitiwan ako ni Shane at sinampal niya si Jacob. “Shane tama na.. I already heard enough” “Tama nga ang hinala ko na ginagamit mo lang ako. Lahat naman ginagamit lang ako kase may pera ako, maganda ang trabaho ko” Nagsimula nang tumulo ang mga luhang pinipigilan ko Hinila na ako palabas ni Shane doon. “Ang tanga ko Shane... sobrang tanga” “Tahan na” “Palagi na lang akong nagpapagamit.. deserve ko ba ‘to? Parang hindi naman” halos pabulong kong sabi. “You don't deserve this Jen and they don't deserve you. Masyado kang mahalaga para paglaruan ka lang nila” “Anong kulang sakin Shane? Bakit lahat na lang iniiwan ako? Palagi na lang akong pinagpapalit… hindi ba ako enough?” “You are enough Jen. They just can't see it kasi ang palaging habol nila sayo ay ang pera mo. Kaya tahan na, kain nalang tayo sa Mcdo, treat ko para mabawasan ang sakit na nararamdaman mo.” I just nodded and sumunod kay Shane papuntang Parking Lot. Shane is the only person na nag stay sa tabi ko. She's my bestfriend since sa highschool. Nakilala ko siya kasi siya yung tumulong sa ‘kin nung binubully ako ng mga kaklase ko. Siya lang ang nag-iisang tao na nag stay sa ‘kin nang hindi dahil sa pera at yaman ko. I'm so lucky to have her and I'm thankful kay Lord na kahit anong nangyari sa buhay ko ay hindi niya ako iniwan. “Sakay na Jen.” Tumango lang ako bilang sagot at pinagbuksan niya ako sa Shotgun Seat. “I'm so sorry na nakita mo ako nang ganon kanina, Shane. Dapat hindi mo ako nakikitang nagmamakaawa sa isang lalaki.” “No, it's fine. Buti na nga lang at nandoon ako at nakatikim ng sampal ang malanding lalaki na yun.” “Thank you, Shane.” “Ha? Bakit ka nag-tha-thankyou? Dahil ba ililibre kita ng Mcdo? Sus wala ‘yon, paminsan minsan lang ako nanglilibre.” “No Shane, hindi dahil dyan.” “Edi ano?” “Kase nag stay ka sa tabi ko at palagi kang nandiyan ‘pag kailangan kita.” “Palagi akong free when it comes to you, Jen. Kaya if may problema ka, sabihan mo lang ako, makikinig ako.” Tumango lang ako at ngumiti. Tumahimik na naman kami. “Shane? Puwede ka bang magpatugtog? Ang tahimik kasi.” “Oo naman, saglit.” Nagpatugtog ito at sunod sunod ang mga malulungkot na kanta kagaya ng Kundi man, Malay mo tayo, Teardrops on my guitar at madami pa. “Wag na pala baka tumulo lang uli ang luha ko.” Tumawa ako at tumawa din s ‘ya kaya nagtawanan nalang kami buong byahe hanggang sa maka abot kami sa Mcdo.