Chapter 14
1523 Words
I swear wala akong tulog baliw kasi tong si Zeif eh nagstay kami doon sa bahay nila sa Santa Monica tas mga 2 am kami nakatulog and now tunog ng tunog ang cellphone niya
Ako ang kumuha nun at sinagot ang tawag
"Good morning " with my sleepy voice
"August?! Bakit ikaw ang sumagot?"
Wait si D-dad?!!!!!
"Yes daddy, tulog pa kasi si Zeif eh"
" Magkatabi kayong natulog? Aba't--"
I didn't mean to end the call wala namang kwenta ang sasabihin ni Daddy sesermonan na naman niya ako kasi magkatabi kami ni Zeif, hmp! Tagal na nga ng magtabi kami sa kama eh
But- It's August 22! Yey! August Cuevas 'me' just turned 28!
Umalis ako ng kama saka naligo at naghalungkat sa closet ni Zeif di man lang niya sinabi na dito kami matutulog
I choose to wore her white polo na above the knee tsaka naghalungkat din ako ng maisusuot ko sa lower ayoko namang galawin ang mga boxers and briefs niya kasi ewan basta ayoko
Uh hindi naman niya siguro mapapansin na wala akong sout panloob no? I mean yuck I don't wanna wear my underwear yesterday
I texted Annie again kung makakapunta siya pero hindi pa daw niya sure kasi may emergency na nangyari sa Philippines
I tied my hair bago bumaba sa kitchen at magluto ng breakfast namin
Scrambled egg, nuggets, french toast and then milk for me and coffee for my babe
I'm so hungry kaya hindi ko na naantay si Zeif at kumain na gutom na gutom ako. I was smiling the whole time my Loveford family greeted me I thought nakalimutan na nila ako
Hmp! I've done so much impossible sa hospital na yun en since when I'm 24 years old
"Wow ha, just wow" there is a sarcastic tone in his voice
I pouted
"It's my birthday di mo man lang ba ako babatiin?" I asked well okay, uhm binati na din naman niya ako already "Musta tulog mo?" Umupo ito sa kaharap kong upuan
"It's okay buti nalang sanay akong maikli lang ang tulog, by the way tumawag si Daddy kanina"
"Ano sabi?" while drinking his coffee
"I ended the call. Zeif dalian mo jan " tumayo ako I need to prepare for my party- "nakikita ko" What? I gave him a questioning look "I saw your ass"
Automatically my face heated up my heart is beating so fast and my brain is not functioning properly for a seconds
How could I forget?!
"U-uh"
"It's really delectable huh"
I don't wanna hurt him kaso basta ko nalang siyang binato ng kutsara at tumakbo sa kwarto
Ang bobo! Ever!
Iniwasan ko talaga siya, hindi pinapansin para malaman niyang I'm pissed! slight nga Lang kasi bobo naman ako nalimutan ko atang wala akong sout panloob
Di pa ba kami aalis? Matatagalan kami nito ey
Ilang minutes o hour na akong nagtatampo sakanya di man lang niya ba ako susuyuin? I'm his Fiancee! Bahala nga siya
Hindi ko siya pinansin habang nasa cellphone ko ang atensyon ko may nilapag itong paper bag sa tabi ko bago niya ako siniil ng halik
"Uhmm..."
Tanga! Paano ko ipapakita sakanyang galit ako? Ambobo ko naman eh
When he broke the kiss a smirk appeared on his lips "Don't act tough baby" he said
"Eh kasi naman... that's forbidden to see"
"I'm your fiance, that's normal" komento niya "but we're not, I mean diretso nga tayo sa engagement stage eh dapat dumaan muna tayo sa girl/boyfriend stage." I exclaimed "what do you mean?"
"I'm so stupid kasi last month hindi ako nagiisip ng mabuti nang angkinin kita bilang Fiance ko oh well, since you need my help kaya pumayag nalang ako but I realized lot of things na dapat pala we love each other bago tayo umabot sa ganito. I like you lang this stupidity's sucks" I explained "I feel like I don't wanna be with you but I can't leave you beca--"
All the emotion in his face a while ago drained "Magbihis kana ihahatid kita"pagputol niya sa sasabihin ko with emotionless face and voice before he left
Because I can't, I like you a lot no- I think I'm falling in love with you
Hindi ko maintindihan bat nalulungkot ako it's true I realized those things eh bobo pa ako sa una eh It's my first time feeling this paano kong ako lang pala ang nagmamahal sakanya? ayokong maranasan ang one-sided love
Ako pa naman ang nagpumilit sakanya sa una tinanong lang niya ako kasi he needs help because his parents threatened him na pag wala pa siyang maging asawa sila na ang maghahanap ng babae para ipakasal sakanya
Kinuha ko ang paper bag I blush nang makitang may undergarments dun
Then I wore the pink off shoulder dress na binili niya
"Let's go" hindi man lang niya ako nilingon basta diridiretso lang itong lumabas pagkatapos kong i lock ng pinto sumunod na ako sakanya hindi ako nakasakay sa front seat kasi may duffel bag na nakalagay run
"Ipapasundo nalang kita kay Justin bukas ng tanghali, siya na ang maghahatid sayo sa AASA" napaka cold nang pagkakasabi niya nun "G-galit kaba?"I asked "I'm not wala naman akong dapat ikagalit" saka ito nag drive
Mag-iilang oras na ang nakalipas at antahimik ng sasakyan ayoko ng ganito, I hate silence saka hindi ako pinapansin si Zeif
"Hindi ka pupunta ng party?" I snapped I can't stand the silence between us "Babalik ako ng opisina kaya nga kay Justin na kita ipapasundo"
Hindi siya pupunta tapos kasalanan ko kong bakit "Can you go?" mariin kong ipinikit ang mga mata ko para hindi makita anong reaksyon niya
"I have an important things to do" he answered "important than me?" Hindi ko mapigilang tanong titig na titig ako sakanya habang nagaantay ng sagot "Yes"
May isasakit pa pala yung nararamdaman ko? It's suffocating hearing the man you like that there's a thing that's more important than you
"Sinasaktan mo na ako" I whispered "bat ka naman masasaktan? You just said you don't wanna be with me that this s**t is your stupid decision only, it sucks"
"Per-" hindi na niya ako binigyan ng pagkakataong magsalita "Nandito na tayo"
But I didn't move my feet para bumaba "Umattend ka please" I begged "No, masyado ka na sigurong nagsakripisyo na pakisamahan ako. Go andami nang tao kaya dito kana dumaan sa back door niyo"
Do we need a break?
Napakaselfish ko naman kong gusto kong magstay siya tapos napagsalitaan ko siya kanina
I inhaled a large amount of air bago bumaba ng sasakyan before I closed the door I wanna thank him mo na "Thanks for granting my dream" bago ko yun sinara sya ding pagbaba ng bintana sa front seat
"Happy birthday August, bye"
Pinaharurot na niya ang sasakyan niya pero ako hindi ko maihakbang ang mga paa ko I wanna cry so bad
Sa Backdoor nga ako dumaan ningitian ko lang ang mga helper namin na nagluluto "Happy birthday Ma'am" si Manang Jodie"Happy 28th birth Ma'am" si Ate Linda
"Thank you"
Pagkalabas ko ng kusina muntik na akong matumba kasi nabangga ako ni Kuya Ua
"Uy ikaw pala yan Au! Mom, Dad August is here" niyakap pa niya ako "Happy birthday sa pangit kong kapatid" sinamaan ko ito ng tingin at nagpumiglas sa yakap niya "ito naman hindi kaya kita laging niyayakap kaya i enjoy mo!"
Dumating nadin sina Mommy kaya agad agad akong bumitaw kay kuya ay niyakap si Mommy
"Happy 28th birthday baby" bati ni Mommy pagkabitaw ko rito "where's daddy's hug?" Niyakap ko na din si Daddy
"Asan yung putanginang Fiance mo?" Biglang tanong ni Kuya "oo nga para mabugbog ko" si Daddy "Oo nga anak where's Trent?"
I badly wanted to cry pero hindi pwede ayokong malungkot din sila sa birthday ko..
"May emergency po kasi" pagdadahilan ko "ano? but Au if he truly love you kaya niyang ipagpaliban yun birthday mo pa naman" komento ni kuya "aba, naghiwalay na ba kayo ng tanginang yun?"
"N-no po, pinilit ko po siya na puntahan yun nagcelebrate naman po kami kahapon hindi lang pwede ngayon kasi baka mas maraming mapahamak pag hindi siya pumunta. Punta na po ako sa room ko kailangan ko nang maghanda"....naiiyak lang ako honestly
"Oh sige anak, nandun na ang damit mo ipapadala ko nalang si Nikki jan" Nikki is our make up artist
Dali dali akong tumakbo sa kwarto ko at nilock yun para walang makakita ng umiiyak ako
"SURPRISE!!!"
I yelped pagtingin ko si Annie lang pala lalo tuloy akong naiiyak
"Uy why the hell are you crying?" Umupo ako sa kama ko at mas humagulgol "anyare sayo huy?" She console me but it's not working
"I experience my first heartbreak Annie and it's my fault"
Napatigil siya sa pagpapatahan sakin at bigla nalang akong hinampas "aray ko!"
"Akala ko pa naman naiyak ka kasi andito na ako! Oh what happened ba?"
So I decided to tell her everything sympre habang umiiyak ansaya saya ko kahapon pero ngayon ewan ko na ano ba to matapos kong maging masaya may kasunod na kalungkutan agad?
The best and yet worse birthday ever really memorable it is
- Writer
