Chapter 6
1444 Words
Beware of the typos and grammatically errors. This chapter is not yet edited so bare with me. Enjoy reading.
*********
Blennise POV
Lunod na lunod ako sa mga titig ng boss ko pero pinilit ko ang sarili ko na labanan ang nakakalunod na tingin na iyon at baka isipin niya pa na may pagnanasa ako sa kanya.
Iniwas ko ang mukha ko at ipiniling ito pakaliwa umatras rin ako para makalayo layo aa kanya.
"Ahem" tikhim ko bago nagsalita "Sir, may pinapapirmahan po sana si Sir Garrett na document sa inyo" pinilit kong gawing normal ang pagsasalita ko kahit hindi ako makatingin ng diretso sa mukha niya.
I feel awkward dahil sa nangyare a while ago pero nasa trabaho ako so I need to act professional para sa trabaho ko. I need to act normal para wala itong masabi saakin at sa trabaho ko since bago palang ako dito.
Naglakad naman ito pabalik ng swivel chair niya at blangko lang ang ekspresyon niya as usual sumunod na lamang ako sa kanya at maingat na nilapag ang documents na pinapapirmahan ni Sir Garrett sa table niya. Hinihintay ko lamang na mapirmahan niya ang documents para makaalis na ako.
Inilibot ko ang tingin ko sa office niya parang kaylan lang nung una akong makapasok dito sa office niya na halos himatayin na ako dahil sa lamig at blangko ang ekspresyon ng mga mata niya. He look so damn serious and at the same time intimidating lalo na kapag nasalubong mo ang mga mata niya talagang mangangatog ka sa sobrang kaba.
"Have a seat first. This will take a minutes" simpleng mando niya gamit ang malamig niyang boses.
Umupo naman ako sa upuan sa harap ng table niya.
Tiningnan ko lamang siya habang pumipirma sa documents. Seryoso ang mukha nito pero hindi nakaligtas sa paningin ko kong gaano kagwapo angt boss naming. Kong sakaling hindi ito lagging seryoso at nakasimangot ay siguradong pagkakaguluhan ito ng lahat. I know na sikat na sikat ito kagaya ni Sir Matt pero nakakaintimidate din kasi siya at the same time. He looks unapproachable. Hayyysss masyado akong maraming sinasabi, pinapairal ko na naman ang pagiging chismosa ko.
Nang matapos na niyang pirmahan ang documents ay binigayna niya ito saakin kaagad ko naman itong kinuha at saka nagpasalamat at nagpaalam sa kanya. Papanhik na sana ako papuntang pintuan kasi kating kati na akong makalabas sa office niya pero tinawag ako nito na kinahinto ko at napalingon ulit sa kanya.
"Mind me if I ask you. Is Matt already your boyfriend?" sa tinanong niya ay muntik na akong mapatawa at mabuwal sa kinatatayuan ko pero pinigilan ko ang sarili ko kasi baka mapagalitan ako.
"Ahmmm hindi po Sir tsaka straight po yun si Sir Matt kaya impossible po sir ang sinasabi nyo. Maloko lang po talaga si sir Matt at siguro ako po napagtripan nya" sagot at paliwanag ko sa kanya pero nakatitig parin ito ng seryoso saakin na tila ba sinusuri kong totoo ba ang sainasabi ko.
Hindi man lamang ba ito marunong ngumiti at lagi na lamang seryoso ang mukha. Gwapo talaga sana si Sir kaso bugnutin. Goodluck na lang sa magiging asawa niya kasi mukhang habang buhay na itong magiging seryoso lamang ang ekspresyon ng mukha at mga mata ni Sir.
"Then why are you flirting with him?" parang normal lang dito ang pagtanong saakin ng ganon pero ako nasaktan ako kasi pinalalabas niya na malandi ako na hindi naman talaga. Bigla akong nakaramdam ng inis sa loob ko sa boss naming dahil sa sinabi nito.
Hindi ako sumagot kasi baka ano pang masabi ko at matanggal pa ako sa trabaho ayoko na lamang patulan ang boss kong tabingi ang pag iisip.
"I’m asking you a simple question. Why are you fliriting with Matt kong hindi naman pala kayo magboyfriend?" panunuyang tanong niya saakin at nakita kong tumayo ito sa upuan niya at naglakad papalapit saakin that made me step aback a little.
"H-hindi nama po ako nakikipagflirt kay Sir Matt, Mr. CEO" buong pigil ng inis na sagot ko sa kanya. Kong makapanghusga ay akala mo ay sino di naman porket boss ko siya ay pwede nya na akong pagsalitaan ng kong ano ano at kong ano ang pwede nyang ibatong pambibintang sakin.
"Ow mukhang iba yata ang nakita ko sa cafeteria sa sinasabi mo, Mr. Roda. You know na sikat siya and isa siya sa model ng kompanya so please know your place" dun na ako mas lalong nainis na may halong puot. Alam kong mahirap lang ako at bakla pero wala siyang karapatan na mangmaliit ng ibang tao.
Kita ko na blangko parin ang ekspresyon nito at ako pulang pula na sa inis at pagkapahiya. Todo pagpipigil na din ako ng galit ko sa pinagsasabi ng boss namin.
"Sorry po Sir kong hinahayaan kong lumalapit saakin si Sir Matt. Hindi ko po naman ginusto tsaka kinakausap ko lang naman po siya kapag lumalapit siya kasi ayaw ko pong magmukhang rude. So If you'll excuse me sir magtatrabaho na po ako para magkaroon ako ng kwenta" may pait na saad ko sa kanya na puno ng paghihinanakit dahil sa talas ng dila niya.
One word I can describe a person like him. JERK. Yeah he’s a jerk, a total one.
Lumabas na ako sa opisina niya at tumuloy sa elevator ng magsara ang elevator ay dun ko lang pinakawalan ang mga luhang gustong kumawala sa mga mata ko. I feel wronged and humiliated because of what he said without knowing the truth and without knowing that he might hurt someone's feelings.
Inconsiderate Jerk.
Knight POV
Nakatitig parin ako sa pintuan na nilabasan ng empleyado kong laging sumasagi sa isipan ko this past few days magmula ng una ko itong masilayan. f**k ano bang nangyayare saakin diba dapat wala akong pakialam like the usual na ginagawa ko pero bakit ganito? Why am I furious the time na marinig ko ang rumors about them inside my damn company.
Alam kong nasaktan siya sa sinabi ko pero hindi ko rin nakontrol ang sarili ko na sabihin sa kanya iyon dahil sa pagiging malapit nila ni Matt.
"Sorry po Sir kong hinahayaan kong lumalapit saakin si Sir Matt. Hindi ko po naman ginusto tsaka kinakausap ko lang naman po siya kapag lumalapit siya kasi ayaw ko pong magmukhang rude. So If you'll excuse me sir magtatrabaho na po ako para magkaroon ako ng kwenta"
Bumalik sa isipan ko ang huling sinabi niya bago lumabas ng opisina ko.
Napaupo ako sa sofang nasa tapat ko napahagod ako sa utak ko.
Fuck knight bat mo naman siya sinabihan ng malandi.
Paulit ulit kong minura ang sarili ko.
Pero nagtataka rin ako sa sarili ko kasi huli akong nakaramdam ng guilt nang mawala ang parents ko and ngayon lang ulit ako nakaramdam ng ganon sa isang tao...sanay akong laging malamig ang pakikitungo ko sa mga tao at sa empleyado ko.
Pero bakit ? Bakit ako nakakaramdam ng guilt sa mga sinabi ko sa kanya kanina?
Kahit pilitin kong kwestyunin ang sarili ko ay wala akong mahapuhap na sagot dahil ako mismo ay naguguluhan sa mga kinikilos ko this past few days. Hindi ako mahilig mangialam kahit makipaglandinan man ang mga empleyado ko sa isat isa as long as nagagawa nila ng maayos ang trabaho nila.
Pero bakit ngayon nangingialam ako sa kanila ni Matt hindi ko ugali ang magtanong sa personal na bagay kaya kahit ako ay naguguluhan sa mga kinikilos ko this days.
Niluwagan ko ang necktie ko kasi feeling ko ay nasasakal ako. I know there's something in me na hindi dapat. I should stop this.
Inilabas ko mula sa loob ng damit ko ang isang kwintas na may pindant na heart at may litrato ng isang babae at isang bata na nung una ay akala ko ay babae pero nalaman kong lalaki ito base sa suot nito. This is the necklace kong saan nakuha ng mga pulis nung araw na naaksidente ang mga magulang ko.... Alam kong hindi ito saamin siguro sa nakabanggan ito nina mom and dad...
Hinanap ko kong sino ang may ari ng kwintas na iyon pero pangalan lang niya ang nalaman ko Marie Realonda. Siguro siya ang nanay ng batang nasa picture hindi ko alam nang time na iyon ay nahumaling ako sa 5 taong bata na iyon na nasa picture kahit na alam kong lalaki ito. He has that beauty na hindi nakakasawang tingnan.
I promised to myself na if ever na makita ko ang batang iyon ay pakakasalan ko siya siguro tadhana ang nagbigay sakanya saakin.
I know I've sound weird but that’s the truth. I’m being captivated by his innocent face and hazel brown eyes.
- Writer
