Chapter 9
1537 Words
Blennise POV
Hindi nga ako natuloy sa pagreresign sa kompanya niya dahil sa pagbabanta niya saakin. Kahit mahirap, nakakababa ng pagkatao at masakit para saakin ay ipinagpatuloy ko na lamang ang pagtrabaho ko sa kompanya ng demonyo kong boss.
Busy ako sa pagaarrange ng mga documents ng may biglang nagsalita sa harap ng desk ko "namiss mo ba ako?" pagkadinig na pagkadinig ko palang ng boses na iyon ay napataas agad ng tingin ko sa kanya.
Sinapubong niya ang tingin ko ng matamis na ngiti kaya napangiti na lang rin ako dahil nandito na ulit siya. Magmula ng maging kaibigan ko na kasi siya ay naging malapit na kami sa isa’t isa syempre kaibigan din niya sina Gela at Rina na labis naman kinatuwa ng dalawa.
"Oy ikaw pala Matt kamusta ang project na tinatrabaho nyo?" tanong ko sa kanya habang nakangiti lang rin. By the way hindi ninyo pala alam na nagkaroon siya ng project which is modelling in America kaya nawala siya this past few weeks.
"Ayos naman ayon successful" saad niya na talaga namang proud na proud kasi successful and project niya.
"By the way may pasalubong ako sayo pero mamaya ko na ibibigay paglunch natin sabay sabay tayo nina Gela" saad niya kaya natuwa naman ako dahil may pasalubong siya saakin natutuwa rin ako dahil naging kaibigan namin siya nina Gela kahit na sikat pa siya. Masyado kasi itong down to earth kahit pa minsan ay mahangin din.
Matapos akong kausapin nito ay nagpaalam na ito dahil pupunta daw siya sa opisina ng CEO dahil may project na naman silang gagawin at bagong brand ng designs ng mga damit ang kanilang ilalaunch this season kaya naman nagpatuloy na lamang ako sa pagtatrabaho ko pinilit ko na ring iwasan na magkasalubong pa kami ng walang pusong si Mr. CEO.
Nung magtime break na para sa lunch ay kaagad akong hinila ng dalawa dahil excited daw silang makasabay si Matt na maglunch dahil namiss daw nila ito. Namiss daw eh baka haharot lang ang dalawang ito kay Matt.
Nang makarating kami sa Cafeteria ay naabutan namin na nakaupo si Matt sa isang table at napapaligiran siya ng mga kababaihan at kabaklan na nagpapapicture at nagpapaautograph sa kanya na kapwa empleyado rin kagaya namin sa kompanya.
Nang makita niya kaming papalapit sa kanya ay may sinabi ito sa mga fans niya at maya maya pa ay kapwa itong nagsialisan kaya tumuloy na kami sa table na inuukupa ni Matt.
Nakangiti itong nakatitig saamin pagkalapit na pagkalapit namin ay kaagad na bumati ang dalawa kay Matt. By the way sabi niya Matt nalang ang itawag namin sa kanya dahil kaibigan na niya daw kami.
"Hi fafa Matt gwapo mo talaga" saad ni Gela.
"Good noon fafa Matt ang hot mo talaga" saad naman ni Rina kaya napatawa na lamang si Matt sa mga sinabi nila at inanyayahan na kaming maupo.
Nahpaunahan naman sina Gela sa katabing upuan ni Matt pero sabi ni Matt ay saakin siya tatabi kaya walang nagawa ang dalawa nang tumayo si Matt at lumipat sa tabi ko nakangusong umupo ang dalawa.
"Kain na tayo dahil kakabalik ko lang at successful ang project ko ay treat ko kayo. Actually paparating na ang order natin" saad niya at dumating na nga ang maraming pagkain.
"Ahmmmm mauubos ba natin itong lahat Matt?" tanong ko sa kanya dahil sa dami ng inorder niya.
"Kaya yan kain lang kayo " saad pa niya kaya nagsimula na kaming kumain habang ang dalawa ay walang paltas ang titig kay Matt habang kumakain.
Marami siyang ikwinento saamin pagkatapos naming kumain at syempre hindi matatapos ang lunch namin ng hindi nakakalandi ang dalawa kay Matt kaya tawang tawa na lamang kami ni Matt sa kanila.
Nauna nang pumunta sa department sina Gela habang kami ni Matt ay naiwan dahil sasamahan ko daw siyang kunin ang pasalubong niya saakin sa kotse niya sa parking lot. Nabigay na daw niya ang pasalubong niya kina Gela at Rina.
Nang makarating kami sa tapat ng kotse niya ay binuksan niya ito at may kinuha sa loob.
"Oh heto para sayo. Alam kong paborito mo iyan" nagulat pa ako kong paanong nalaman niyang paborito ko ang toblerone siguro ay naikwento lamang nina Gela at Rina sa kanya kaya masaya ko itong kinuha.
Nagpasalamat naman ako sa kanya habang hawak ko ang paper bag na maraming tsokolateng toblerone. Sinamahan pa niya ako papuntang department namin at agad naman itong nagpaalam dahil may aasikasuhin daw ito sinabihan niya rin akong ihahatid na niya kami nina Gela pauwi kaya hindi na ako nakatanggi dahil pumayag agad ang dalawa.
Kasalukuyan kong ipinagpapatuloy ang trabaho ko nang lumapit saakin ang taong ayaw kong makita at iniiwasan ko.
"Pumunta ka ngayon sa office ko" saad niya ng walang ekspresyon at punong puno ng awtoridad at pagkseryoso ang boses. Pagkasabi niya noon ay kaagad din itong umalis at bumalik sa office niya.
Alam kong nakita ng mga koofficemates ko ang pagsaya ng CEO sa desk ko at nakita ko naman sina Gela na nakatingin saakin at iba pang mga katrabaho ko pero hindi ko na lamang iyon pinansin at tumayo na. Wala naman akong magagawa kong hindi sumunod sa utos niya dahil siya parin ang boss ng kompanyang pinagtatrabahuhan ko.
Ano na naman kaya ang kailangan niya nananahimik naman ako. Siguro ay pagsasalitaan na naman ako nito ng kong ano anon yan ang nasa isip ko nang mga oras na iyon habang papunta ako sa opisina niya. Nang makarating ako sa tapat ng office niya ay nakita kong wala ang sekretarya niya sa desk nito kaya dumiretso na ako papasok sa office niya.
Pagkapasok na pagkapasok ko ay may malakas na kamay ang humatak saakin papuntang kong saan. Natagpuan ko na lamang ang sarili ko kasama ang nag aapoy na mga mata ng boss ko sa isang kwarto.
"Bakit kasama mo si Matt kanina?!" pasigaw at puno ng galit ng boses niya habang nanlilisik ang mga matang nakatitig saakin hindi ko ito maintindihan kong bakit ito galit na galit. Nakita ko ka itong napasabunot sa buhok niya dahil sa galit na hindi ko alam kong bakit.
"Kasi po kaibigan namin siya siguro wala namang problema doon" saad ko sa normal na boses kahit kabang kaba na ako that time dahil sa galit niya.
"At sinong nagsabing pwede kang sumama sa kanya o sa ibang lalaki?!" tanong niya ulit.
Ano bang pakialam niya kong sumama akong maglunch kay Matt o sa mgakatrabaho ko.
"Wala naman po sigurong batas ang nagsasabing bawal akong makipagkaibigan o sumamang maglunch sa kaibigan ko diba" sagot ko naman sa kanya kaya mas lalong nanlisik ang kanyang mga mata.
Nakita ko itong lumapit saakin kaya naman huli na para makaatras pa ako dahil nahawakan na niya ng mahigpit ang braso ko napaigik na lamang ako dahil sa higpit ng pagkakahawak niya saakin.
"Bitawan po ninyo ako sir! nasasaktan po ako" saad ko sa kanya habang dumadaing ako sa sakit ng pagkakahawak niya.
Pero para itong bingi na walang narinig"Ako! Ako ang nagsasabi na hindi ka pwedeng sumama kay Matt o kaya sa ibang lalaki dahil akin ka! Akin kalang!" saad pa niya na ikinabigla ko pero hindi na ako nakasagot ng marahas niya akong hiniga sa kama at buong lakas akong kinumbabawan pilit akong nagpupumiglas sa pagkakahawak niya pero sadyang mas malakas siya saakin.
Hinalikan niya ang labi ko "Akin ito!" saad niya saka siya bumaba patungong leeg ko sinipsip niya ito "akin din ito" saad niya ulit. Pinunit niya ang damit ko at kaagad na idinampi ang kamay niya doon habang patuloy parin sa pagsipsip sa leeg ko "Akin lahat ng ito! dahil akin ka"
Habang patuloy niya akong hinahalikan at hinihimas ang katawan ko ay patuloy naman ako sa pagpiglas habang umiiyak ng malakas pero sadya sigurong wala siyang naririnig kaya nagpatuloy siya sa panghahalay saakin.
Nakita ko na lamang na pareho na kaming walang saplot at naramdaman ko na lamang na ipinasok na niya ang naghuhumindig niyang sandata sa butas ko kaya napahiyaw ako ng malakas "aaaauuuuhhhhh wag po Sir" hiyaw ko sa sakit pero patuloy na niya akong inangkin at wala siyang humpay sa pag ungol sa sarap habang ako ay parang lantang gulay na walang tigil sa kaiiyak.
Maya maya pa ay naramdaman ko na nilabasan na siya sa loob ko at hinalik halikan na naman niy ako mula labi hanggang sa dibdib ko.
Nakita kong tiningnan ako nito bago niya ako binulungan " Tandaan mo akin ka lang. Akin ka lang Blennise. Hindi ko hahayaang kunin ka niya o nila saakin coz I will surely make them pay triple" saad niya saka siya humiga sa tabi ko at niyakap ako ng mahigpit.
Habang ako naman ay impit na humihikbi. Ano bang kasalanan ko at nangyayare ito saakin? Ano? Paulit ulit na tanong ko sa sarili ko.
Pero wala akong makuhang sagot. mas lalo akong namuhi sa boss ko dahil hindi ko alam kong bakit ito nagalit at bakit ako nito nagawang pagsamantalahan.
Hindi ko magawang sagutin ang mga katanungan ko at nakatulog na lamang ako ng may luha sa mga mata at may mapait na ngiti sa labi. Habang nasa bisig ako ng demonyo kong boss ang taong humalay saakin at nangyurak sa pagkatao ko.
- Writer
