Adımlarım ahşap iki katlı evin önünde durdu ve en üst katın ziline bastım. Ben önümde birleştirdiğim ellerimle oynarken kapı açıldı ve Aybüke ile göz göze geldim. "Dilem? " dedi Aybüke ve kenara çekildi. Gözaltları şişmişti ve sanırım uykusuzluktandı. "İnci abla nasıl?" dedim içeriye geçerek. "Haberi aldığından beri sinir krizi geçiriyor. Dayım yanında şimdi. Dayım bile sakinleştiremiyor Dilem." Evlat acısı kolay değildi. Kim bilir nasıl hissediyordur İnci. "Aras'ta cenaze için gitti." dedim üzerimde ki ceketi çıkarıp askıya asarken. "İnci abla da gitmek istedi ama dayım durdurdu onu. Kadın kendi kızının cenazesine gidemedi." Diyen Aybüke ile ahşap merdivenleri tırmandık ikinci kata geçmek için.
"Neden ki?"
"İnan bilmiyorum."
Biz Aybüke ile salona vardığımızda Meryem teyze bizi karşı
