HIS PERSONAL SECRETARY

Chapter 2

Humugot ng malalim na hininga si Katrina habang nakaharap sa salamin ng restroom.

"You're gonna be okay," paalala niya sa sarili. "Kailangan mo ang trabahong 'to kundi sa kalsada kayo pupulutin ng kapatid mo." Kinakalma niya ang sarili, kahit ramdam niya ang kaba sa bawat pintig ng puso niya.

Kailangan niyang kumalma bago pa siya matawag sa interview. Mismong presidente ng Palma Real Estate ang mag-i-interview sa kanya, kaya hindi siya pwedeng magpadala sa kaba.

Malaki ang pangangailangan niya sa trabahong ito. Iisang libo na lang ang natitira niyang pera—hindi sapat para sa pangkain nila bukas ng kapatid niyang si Hershey. Wala rin silang choice na umuwi ng probinsya dahil hindi rin maganda ang lagay ng buhay doon.

Nasa dalawampung aplikante silang naghihintay para sa posisyon ng sekretarya ng big boss ng Palma Real Estate, isang kilalang kompanya sa Asya na may malaking sahod. Maganda talaga ang oportunidad na makatrabaho rito.

'Pero tatanggapin kaya ako?' naisip niya habang huminga ng malalim.

Napaisip siya kung ano nga ba ang magiging kahinatnan ng interview na ito. Siguradong tatawag ang interviewer sa dati niyang pinagtatrabahuhan, at sa tingin niya ay magugulat na lang siya kapag hindi na siya tumagal sa trabahong ito.

Cause of death: Starvation, naisip niya, pilit pinapasaya ang sarili sa kabila ng tensyon.

Lumabas siya ng restroom at bumalik sa kinauupuan. Huminga siya ng malalim muli nang tawagin ang aplikanteng nasa harap niya.

*s**t! Ako na ang sunod!*

Hinigpitan niya ang hawak sa envelope ng kanyang mga credentials. Dumagundong ang kaba sa dibdib niya nang makita ang babaeng kakainterview lang na parang tinakasan ng kulay sa mukha, parang nakakita ng multo.

"Ms. Katrina Baltazar? Ikaw na ang susunod." Tumayo sa harap niya ang isang morenang babae na naka-dark green pencil cut dress. Mabango ito—amoy fresh flowers at warm vanilla. Mabilis na tumayo si Katrina bilang pag-acknowledge, at sinundan ang babae papasok sa conference room.

Pagdating nila sa loob, napansin ni Katrina ang glass walls at floor-to-ceiling windows ng malawak na conference room. *So this is the corporate setting,* isip niya. Noong bata pa siya, nakikita niya ang ganitong opisina; pareho kasing accountant ang mga magulang niya sa magkakaibang kumpanya. Hindi niya inakalang magiging parte siya ng ganito. Mas nais niya ang maaksyong trabaho, ngunit kailangan niyang maging praktikal.

*This will pay the bills, Katrina,* paalala niya sa sarili habang tumitingin sa paligid. Napansin niya ang malalawak na landscape ng Metro Manila na parang isang malaking painting mula sa bintana. Napapalibutan ang silid ng mga snake plants at heart-leaf philodendron, mga halaman na alaga ng kanilang yumaong ina.

Huminga siya ng malalim muli bago tuluyang humakbang papasok sa pinto.

"Kaya ko 'to," bulong niya sa sarili habang sinusundan ang babae patungo sa isa pang pinto.

Tumigil ang babae sa harap ng isang nakasarang glass door. "Mr. Palma is waiting for you inside." Pilit niyang nginitian ito, bagamat halatang hindi kumpleto ang kumpiyansa niya. "Thanks."

Nagpakilala ang babae bago siya pumasok. "My name is Harlene, I am the HR Manager of Palma Real Estate Industry. We are a multi-million company handling huge construction projects here and abroad. We’re looking for a personal assistant. Hindi namin iniintindi kung sino ka o kung magkano ang sweldo basta ang hinahanap namin ay loyalty at integridad. Gusto namin ng taong mabilis mag-isip at matalino," mahabang litanya ni Harlene. "Ayaw ng boss namin ng chismosa, kaya dapat tahimik at mapagkakatiwalaan."

Nakita ni Katrina ang tila mga bituin sa mata ni Harlene habang ito'y nagsasalita. Ang bawat salita nito ay mas lalong nagpapataas ng pressure kay Katrina.

Tumikhim si Katrina at nagpalinga-linga, ngunit matalim ang tingin ng masungit na HR Manager na si Miss Harlene sa bawat galaw ng kanyang ulo.

“W-well. I need to pay the bills po, Ma’am. Badly. Kaya kailangan ko itong trabahong ito.” Napangiwi si Katrina sa sariling sagot, alam niyang hindi iyon ang pinakamagandang sagot. Pinanliitan siya ng mata ni Miss Harlene, na napailing bago inipon ang mga papel sa kanyang harapan.

“Okay, let’s go meet your boss.” Tumayo si Miss Harlene at dumiretso sa pintuan ng conference room.

“Good luck.”

Tumango si Katrina at pumasok sa pintong binuksan ni Miss Harlene. Habang naglalakad palapit sa mesa, hindi mapigilan ni Katrina ang pagtitig sa lalaking nakaupo roon na nakatingin din sa kanya.

“Miss Baltazar, glad to see you in space.” Napatitig si Katrina sa pamilyar na malalim na tinig nito. Gumapang ang lamig mula sa kanyang mga paa, pataas sa kanyang sikmura. Nakasuot ito ng mamahaling itim na suit, mamahaling relo, at mamahaling leather shoes. Iba ang itsura nito ngayon—hindi na ito ang simpleng "boy-next-door."

Ang lalaki ay sobrang guwapo at kaakit-akit. Ang mga mata nitong malalim at kayumanggi, ang gupit ng buhok, mga labi na tila kahali-halina, matipunong katawan, at ang aura nitong puno ng s*x appeal.

Goodness!

Napapikit at napabuntong-hininga si Katrina. Nope! Not going there! Alam niyang hindi nakakabusog ang kaguwapuhan; sa katunayan, nakakagutom pa iyon. At hindi rin siya ang tipo ng babae para sa ganitong uri ng lalaki. Kaya dapat walang kahit anong pagnanasa—wala itong patutunguhan.

Tumigil siya sa harap ng mesa nito at magalang na ngumiti. “Good day, Sir, I’m Katrina Baltazar. I’m here for my interview.”

Iminuwestra ni Mr. Palma ang kamay patungo sa visitor’s chair, ngunit ang mga mata nito ay nakatuon pa rin sa kanya. “I’m Algin Palma, your future boss if you pass this interview.”

Kapagkuwan ay tumingin si Mr. Palma sa kanyang buhok na kulay-pink.

Ninenerbiyos si Katrina ngunit pilit siyang ngumiti. Alam niyang madalas hindi gusto ng mga boss ang kulay ng kanyang buhok. Hindi na siya magtataka kung pagsabihan din siya nito mamaya.

Ngumiti si Mr. Palma, bahagyang tumataas ang sulok ng kanyang labi. “Let’s start.”

Tumango si Katrina, ramdam ang kaba sa dibdib.

“l only have one question,” panimula ng lalaki habang nakatingin sa mga mata niya. “And your answer will decide if you will be hired or not. Nabasa ko na ang credentials mo—everything looks good. High grades, good university in the province where you’re from. So... let’s start?”

Nilunok ni Katrina ang sariling kaba. “Yes, Sir.”

Pinagsalikop ni Mr. Palma ang kanyang mga kamay at tumingin sa kanya. “Why should I hire you?”

This is it, Katrina! Ilang beses na niyang pinag-aralan ang tanong na ito. Memorize niya na ang sagot, ngunit sa hindi maipaliwanag na dahilan, tila nag-blangko ang isip niya.

“Anytime, Miss Baltazar. The clock is ticking,” wika ni Mr. Palma sa katahimikan. “Marami pang aplikante bukod sa ‘yo.”

Tumikhim si Katrina. “I’m efficient, and I can multitask. I’m equipped with the right skills required by the position and—”

“l don’t wanna hear that,” putol ni Mr. Palma. “Gusto kong makarinig ng bagong sagot, ‘yong hindi mo minemorize bago ka pumasok sa opisina ko.”

Napatitig si Katrina kay Mr. Palma. “Po?”

Hinayaan siya nitong mag-isip, saka seryosong tumingin. “Give me an answer that I haven’t heard before.”

Huminga nang malalim si Katrina. "I'm passionate, and I'm really, really starving to death."

Natigilan ang kaharap niya, saka napatitig sa kanya. "You're starving to death?" hindi makapaniwalang tanong nito.

"Yeah." Lumunok si Katrina at nahihiyang ibinaba ang tingin. "I am."

"Kumain ka ba ngayon?" tanong nito pagkatapos ng ilang saglit.

Umiling siya. "I really need this job, Sir. Wala akong pera, at nakasangla ang bahay na tanging pamana sa amin ng mga magulang ko bago sila namatay. Kaya kailangan ko ang trabahong 'to kung tatanggapin n'yo ako. Pero kung hindi naman, ayos lang din. Maghahanap ako ng iba."

Mataman siyang tinitigan ni Algin, saka ito nagsalita. "If I hire you, where can you see yourself after five years?"

Huminga nang malalim si Katrina. "Still your secretary, Sir."

Nakita niyang sumilay ang kasiyahan sa malalim na mga mata nito. "Hmm... I'd like to see that." Pinindot ni Algin ang intercom at pinapasok ang kung sino mang sumagot.

Pagkalipas ng ilang segundo, isang babae ang pumasok. "Yes, Sir?"

Sumulyap muna si Algin kay Katrina bago nagsalita. "Send all the applicants home. May nahanap na ako."

Namilog ang mga mata ni Katrina, hindi siya makagalaw. Was that a yes?

"Totoo?! Tanggap na ako?! For real?!" Hindi niya napigilang hindi mapasigaw sa gulat.

"Yes," he shushed her. "Now stop shouting and order me two American breakfasts from the restaurant two blocks from here."

Natigilan siya, at lumaki ang mga mata. "Po?"

"Secretary kita, 'di ba?"

"Y-yes?"

"Then order me some breakfast." May inilapag itong ilang libo sa ibabaw ng mesa. "Pronto."

Napakurap-kurap si Katrina sa sinabi ni Algin, gulat na gulat. "Maguumpisa na ako ngayon?"

"Yeah." He glanced at her. "Unless you want me to interview another applicant—"

"No." Mabilis siyang tumayo at pinulot ang pera. "On it, Sir."

Tumaas ang sulok ng mga labi ni Algin. "Go on. I-order mo na ako. Then go to the HR Department, sign your appointment contract, and you’ll start with paperwork."

Ang lapad ng ngiti ni Katrina. "Thank you, Sir! Thank you so much!" She was not expecting this. "Thank you!"

Tumango lang si Algin. "You're welcome."

Mabilis siyang naglakad patungo sa pinto. Nang buksan niya iyon, akmang lalabas na siya nang marinig ang tinig ng kanyang bagong boss.

"I like your hair," sabi nito. "Maybe you should try blue next month? Or maybe green?"

Natigilan siya sa sinabi nito at nilingon si Algin. "Thanks. I'll keep that in mind, Boss."

Ngumiti si Algin. "Go. Buy me a breakfast."

Napakurap-kurap si Katrina, saka siya nag-iwas ng tingin at mabilis na lumabas ng opisina nito.

Hindi niya mapigilang ngumiti ng malapad sa labis na tuwa. May trabaho na siya. Sa wakas, may tumanggap na rin sa kanya sa trabaho! At mukhang mabuting tao ang kanyang bagong boss. Masaya siyang magtatrabaho para dito. Sobrang saya.