Destined To Love You

COMING BACK HOME

CHAPTER TWO

After one week simula ng dalawin siya ng papa niya sa condo unit niya ay nakatanggap ng tawag si Kassandra mula sa yaya Marta niya.

"Hello yaya! napatawag ka?"

"Iha kaylangan mong umuwi agad, kaylangan ka ng papa mo! hindi maganda ang lagay niya."

"Poh? bakit po anong nangyari kay papa?"

"Nakaconfine siya ngayon sa hospital. Inatake siya sa puso."

" poh? kailan pa?"

"Kahapon lang! matapos niya mabasa yung ipinadalang notice ng bangko."

"What!! ibig sabihin totoo pong nakasanla ang villa at rancho sa bangko yaya?"

"Yes iha. umuwi ka na! madali ka!"

"My Gosh yaya! my fashion show po kami mamayang gabi. And the next day."

"Kassandra mas mahalaga pa ba yang pagmomodelo mo kaysa sa papa mo."

"Of course mahalaga din sa akin ang papa, pero yaya hindi mo naiintindihan my kontrata ako na dapat tapusin."

"Kassandra ano ka ba naman iha, buhay ng papa mo ang nakataya dito."

"Ganun ba kagrabe ang lagay ng papa yaya?"

"Yes iha sabi ng doktor your dad needs to go for a heart opertion."

Nagtatalo ang puso at isip ni Kassandra pero sa huli ay mas pinili pa rin niya ang pusong anak.

Daddy na lang niya ang mayroon siya at kung mawawala pa ito paano na siya.

Kinontak niya agad ang manager niyang bading na si Jaszha.

"Hello Jaszh I am sorry but I can't make it tonight! an emergency came up."

"My dad was brought into the hospital. He's not in good condition. I'm sorry but I need to go home in Quezon."

" What!!!! " Halos mabingi siya sa tili ng bading niyang manager.

"Kassandra you can't do this to me! You've signed a contract."

"I am sorry I hope you understand! dad ko nalang ang mayroon ako!

Jazsh please understand!"

"My God Kassandra! ako naman ang inilalagay mo niyan sa alanganin eh!"

"Jaszh naman siguro naman may magulang ka din diba! mas uunahin ko pa ba yan kaysa sa ama kong nasa bingit ng kamatayan!"

"Naku bruha ka! at kinokonsensya mo pa ako! okay fine go!!! kung hindi ka na talaga mapipigilan pero huwag mong asahan na may babalikan ka pa! dahil hindi ka pa naman ganun kasikat Kassandra."

"Okay lang kahit wala na akong balikan kaysa naman habang buhay kong pagsisihan kung wala man lang akong gagawin para sa father ko."

Pagkatapos ng pakikipag-usap ni Kassandra sa manager niya ay nagbyahe na rin agad siya patungong Quezon.

Malayo layo rin ang Quezon at 7 hours din ang byahe papunta sa kanila kaya minabuti niyang mag commute na lang. At magpasundo na lang sa driver nila pagdating niya ng terminal sa kanila. dahil kung dadalahin niya ang kanyang kotse at siya ang magdadrive ay baka hindi niya kayanin sa haba ng byahe.

Sumakay siya ng taxi papunta sa terminal ng bus sa Sampaloc.

Kahit na nag maong pants lang siya at nagt-shirt at rubber shoes with matching cap sa kanyang ulo and sun glass ay hindi pa rin maiwasang habulin siya ng tingin ng mga tao. Likas naman kasi siyang maganda kahit ano pang damit ang isuot niya.

Ng makasakay na siya ng bus ay tinawagan na niya ang yaya niya sa cellphone number nito.

"Hello yaya! kumusta na si papa?" agad niyang tanong dito.

"Hindi pa rin siya okay Kassandra. Nasaan ka na?" nag-aalala ding tanong ng yaya niya.

"Ya, nakasakay na ako ng bus, ipasundo na lang ninyo ako kay mang Carlos pag nasa terminal na ako.

Tatawagan ko poh kayo pag malapit na ako sa terminal."

"Oh sige sige iha. Mag-iingat ka! Naku kung okay lang ang papa mo hindi ka nun papayagan na magcommute."

"Sige po yaya kayo na poh muna ang bahala kay papa."

Sa haba ng byahe ay nakatulog si Kassandra. Nagising siya ng malapit na siya sa terminal. agad niyang tinawagan ang yaya niya at sinabing malapit na siya.

"Oh sige iha! kanina pa dun si Carlos naghihintay sa terminal. Iniutos ko sa kanya na sa villa ka muna iderecho para makapagpahinga ka muna."

"Pero yaya gusto ko ng makita si papa."

"Kassandra magpahinga ka muna. Alam kung pagod ka sa haba ng byahe at hindi ka naman sanay na magbus."

"Okay lang yun yaya, aircon naman poh ang nasakyan ko eh!"

"Kahit pa! oh sige na babye na wag ng matigas ang ulo mo at baka isa ka pang ma ospital niyan pag nagkataon."

Pagkababa niya ng bus ay nabungaran niya agad si Carlos na halatang inaabangan na talaga siya sa pagbaba niya.

Hindi siya agad nito nakilala kung hindi niya pa ito tinawag sa pangalan nito at kung hindi pa niya tinanggal ang kanyang sumbrero at shades.

"Senyoreta? ikaw na poh ba yan? pasensya na poh hindi ko poh kayo agad nakilala."

"Okay lang yun Mang Carlos! so paano tayo na poh!"

"Maam wala poh ba kayong dalang gamit!?" Nagtatakang tanong sa kanya ni Mang Carlos.

"Wala poh! kasi biglaan po itong pag-uwi ko! Marami pa naman po akong mag gamit sa villa."

"Oh sige poh mam tayo na poh!"

Ilang minuto din silang nagbyahe ni Mang Carlos patungong Villa. at habang pumapasok sila sa kalupaang pag-aari ng kanilang pamilya ay ramdam na ramdam niya ang sariwang hangin at ang napakagandang tanawin na nakikita niya na wala sa magulo at maingay na lungsod ng Maynila. Napakatahimik ng daang binabagtas nila paungo sa kanila. Tanging mga huni ng kuliglig at mga ibong maya ang naririnig niya.

Dahil madaling araw na at may liwanag na ng makarating siya sa bayan nila ay kitang kita na niya ang mga nadadaanan nilang palayan at niyogan at ang mga pastolan ng kanilang mga baka, kambing, at kabayo!

Napakagandang pagmasdan ng mga green na green na uhay ng palay na tila sabay sabay na sumasayaw sa saliw ng hangin!

Oh! how she missed this place. Ito ang lugar kung saan siya lumaki at nagkaisip.

Ito ang buhay na ipinagpalit niya sa Maynila. Tahimik, sariwa ang mga pagkain at higit sa lahat sariwa ang hangin.

Napakaganda ng kanilang lugar. Kung Nature lover ka You'll going to fall in love with their place kaso she loves to live in the city dahil sawa na siya sa buhay sa probinsya at gusto niyang mabuhay na independent sa lungsod kaya iniwan niya ang kanilang lugar pati na ang kanyang papa.

Ilang sandali lang ay pumapasok na ang sasakyan nila sa malawak nilang bakuran patungo sa villa.

Agad siyang sinalubong ng mga dati nilang katulong.

"Naku ma'am Kassandra mas lalo po kayong gumanda! puri sa kanya ni Berta."

"Naku kayo talaga manang. Nanibago lang kayo kasi ngayon nyu lang poh ulit ako nakita. Sige dun muna ako sa kwarto ko ha!"

"Sige po ma'am maayos na maayos pa rin poh ang kwarto ninyo dahil araw-araw po yun pinapaayos at ipinalilinis sa amin ni senyor at wala po siya dung ipinaalis at ipinabago kaya kung ano nyu po siya iniwan ay ganun pa rin po siya."

"Ganun poh ba! o sige po maiwan ko na poh kayo,"

"Ma'am dadalahan nalang poh ba namin kayo ng breakfast sa room ninyo?"

"No! baba nalang poh ako pag nagutom ako."

Pagkapasok niya sa kanyang room ay narealized niya na tama nga si manang Berta walang ipinagbago ang room niya. Lahat ng ala-ala ng kamusmusan at kabataan niya ay mababakas sa room niyang yun. Mula sa kanyang mga stuff toy at mga laruan.

Ng makita niya ang kanyang kama ay agad siyang humiga dun! oh how she missed her bed just like the old times. sobrang lambot ng bed niya at dahil siguro sa haba ng byahe at ngalay sa pag-upo sa bus agad siyang nakatulog pag lapat ng likod niya sa napakalambot niyang kama.