Hangi akla buraya gelmiştim ben.. Hemde kimseye bir şey söylemeden. Aklımca neden yaptın bunları diye hesap soracaktım. Daha bir kaç saat önce annem "Herkesi kendin gibi sanma" demişti. Ben insanca konuşur içimdeki kini kusar giderim derken, şimdi sonumun ne olacağını bile bilmiyordum. Yasin sanki tüm bunları daha önce planlamış gibi davranıyordu. Ben attığı tokadın acısıyla baş etmeye çalışırken bir anda bileklerimden tutup kelepçe takmıştı. Sesimi çıktığı kadar bağırmaya başladım. Çünkü artık korkmaya başlamıştım. Sanki yaptığı şeyler çok normalmiş gibi davranan bir Yasin vardı. "İstediğin kadar bağır Çiçek hatta bu performansı biraz sonra seninle sevişirken de göster olurmu? Çünkü ben öyle daha çok zevk alıyorum. Ha bu arada sesimi duyup yardıma gelen olur diye düşünüyorsan? Unut onu ki
