Annemle mutfağa geçmiş ve akşam yemeği hazırlamaya başlamıştık. Beni yemek yapmak için erkenden eve çağırmış olamaz değil mi? "Ee anne şu ağzındaki baklayı çıkartıp rahatlasan mı artık" dediğimde ekindeki patatesleri tezgahın üzerine bırakıp, sanki kızgınmış gibi yaparak "Ne baklası kızım bir şey söyleyeceğim yok da, olsa senden mi çekineceğim" dediğinde kesinlikle bir şey olduğunu anlamıştım. Zaten mutfağa geçtiğimizden itibaren sürekli abim ve Şule hakkında konuşuyordu.
"Sor hadi sor merak ettiğin ne varsa sor annem"
"Bak sonra abin gibi sende sinirlenme merak ediyorum da, ben anneyim. Ne yaptığınızı, kimi sevdiğinizi, gelecekteki planlarınızı bilmek istiyorum." dediğin de aslında çok haklıydı. Sürekli yaşadığımız şeyleri gizliyorduk. Aslında annem bir çok şeyin farkında olsada bizden
