“WOW! Sobrang sweet mo naman talaga, Dy. Natatandaan mo pa ang mga paborito kong pagkain.” Kulang na lang ay magtatalon sa tuwa si Erin nang ilapag ng hotel staff ang mga pagkaing pina-room service ni Dylan para sa hapunan namin.
“Iyan ang mga bilin mong order-in ko, Erika,” kunot-noong sagot ni Dylan.
Erin chuckled and gently touched Dylan’s face. “Hindi ka pa rin nagbabago, my dear fiancé. Ayaw na ayaw mo pa ring napupuri ka.”
Dylan sighed subalit hindi naman iniwas ang mukha sa paghawak ni Erin. Nang bumaling ang tingin niya sa akin ay mabilis kong itinuon ang pansin sa mga pagkaing nasa ibabaw ng round table na may apat na silya. Okupado na namin ang tatlo at isa na lang ang bakante.
“Where’s Celine?” tanong ni Dylan.
“May binili lang sa malapit na convenient store. Medyo masakit
