“GINABI ka na, princess. Pasensiya ka na at nasarap ako ng kuwento sa 'yo,” hinging paumanhin ni Ninang Sarry habang nakaupo kami sa salas ng kanilang bahay.
“Wala pong problema iyon. Na-miss ko rin po kayo. Pasensisya na po kayo at hapon na akong nakapunta,” pagsisinungaling ko kahit ang totoo’y noon lang ako nagkalakas ng loob na puntahan siya.
“I missed you too, princess. Too bad, mukhang malabo nang matupad ang pangarap kong maging mag-balae kami ng kumare ko.”
Pinamulahan ako nang maunawaan ang ibig niyang sabihin.
“Mom, don’t push it. Baka hindi ka na bisitahin uli ni Nami,” saway ni Khalil sa ina. Hindi ko namalayang nakababa na pala siya mula sa kaniyang kuwarto.
Laking pasasalamat ko dahil pinili niyang manatili sa kaniyang kuwarto sa buong oras na nagkukuwentuhan kami ni Nin
