KULANG sampung minuto rin ang naging biyahe namin papunta sa tinutuluyan ni Anthony. Lihim akong nagpasalamat at tinanggap ko ang alok ni Khalil dahil tiyak na hindi ko matutunton mag-isa ang pakay.
“We’re here,” anunsiyo ni Khalil nang huminto ang sasakyan sa tapat ng hindi kalakihang gate na gawa sa kawayan at cyclone wires.
Naunang bumaba si Khalil at mabilis akong pinagbuksan ng pinto. I heaved a deep sigh before stepping out of the car. I was welcomed by the warm afternoon breeze since his place is almost surrounded by vast farmland.
“Tao po!” tawag ni Khalil mula sa labas ng gate kung saan tanaw namin ang isang semi-bungalow house. “Anthony!”
Ilang sandali pa ay may matangkad at morenong lalaki ang lumabas ng bahay. He’s wearing white shirt na may tatak ng logo ng bar and restaur
