THE LOST HEIRESS

CHAPTER TWO

Ilang araw na simula ng malaman ko ang mga bagay bagay tungkol sa aking buhay at ngayon babalik na ako ng spain para malaman ko talaga ang totoo.

Maaga ako nagising para umalis pabalik ng pilipinas hindi ko na ginising ang aking hotdog na bodyguard,lumabas ako ng condo ni alcheir i feel safe when i was there.

Pumara ako ng taxi papunta airport ilang minuto din ang inabot bago ako makadating sa airport , binaba ko ang lahat ng gamit ko ng maibaba ko na ang lahat ay sa kamalas malasan ko ay nabunggo ako ng kung sinong poncio pilato.

"ARE YOU BLIND HA !??" pasigaw kong wika bago humarap sa kanya.

OMG !!

"Ikaw tong paharang harang sa dadaanan ko ms."

tsk suplado.

"by the way Im Mireille" i offered my hand to shake hands but---

"I don't want to know you , Please don't waste my time miss" wika nya.

gusto ko lang naman malaman pangalan nya hmmmp suplado.

Kinuha ko na ang mga gamit ko at nagtungo sa loob ng airport.

Ano bang meron ngayon at ang daming poging bodyguard na nakasuit ngayon ?

di nagtagal ay may narinig akong tunog ng mga camera at mga reporter.

"Mr. Trevan anong masasabi mo na isa kayo sa most influential bachelor" tanong ng isang reporter.

Pero walang narinig na sagot mula sa tinatawag nila Trevan sa halip ay tuloy tuloy lang sya sa paglalakad. How rude tsk.

Naglakad na ulit ako patungo sa departure area ng airport umupo ako at nag open ng cellphone. 9 palang pero ang flight ko ay 10 am ganun ko gusto makauwi ng spain.

Tumayo ako at pupunta sana sa cr ng may nakabungo na naman ako.

"ANO BA BULAG KA B----" di ko na natuloy ang sasabihin ko.

"OW ITS YOU AGAIN MR. ATTITUDE NAKAKADALAWA KA NG BANGGA SAKIN HA" Pagtataray ko.

"What do you mean miss?" Takang tanong nya.

"Ohh c'mon don't pretend" medyo tumaas ang tono ng boses ko kaya medyo may napapatingin.

"Wag na tayo mag lokohan dito Mr. ikaw din ung bumangga sakin kanina right" I said.

"HAHAH sorry ms ha pero ngayon lang kita nakita" natatawang wika nya.

"Pero yan din ung suot mo kanina" wika ko

"Wait baka yung nakita mo ay ang kakambal ko" natatawa nya pa ding wika.

kakambal ?

pero same sila ng damit pati mukha same sila .

"By the way I'm Jackson" wika nya ulit.

kung kambal man sila ibang iba ugali nila.

"Im Mireil--"

????????? ?? ??? ????????? ?????????? ?? ?????? 2025 ?????? ??? ?????? ???? ????????? ???? ???? ????? ?? 10 ???????

"I have to go nice to me you jackson" wika ko at kinuha na ang mga bagahe ko at umalis.

bakit ba napapalibutan lagi ako ng mga gwapomg bodyguard -_-.

I suddenly stoped someone grab my wrist. Napatingin ako sa kamay at nag angat ako ng tingin my eyes wide.

"Nakita ka ba ng mga zaldivar?" He asked

"Alc-cheir" I stuttering

"What ? answer my question" He said.

"I-i don't know" i said hawak pa din ni alcheir ang wrist ko and my heart beat so fast.

"May kumausap ba sayo na mga naka suit ?" he asked again and again.

"Yes si jackson" I answered.

"Jackson Ferrer? s**t" He cursed over my face?

ferrer?

"Nalaman ba nya pangalan mo?"He asked

"No" I answered simple.

"Good you need to leave" he said at sinamahan nya ako papasok. hindi pa sana sya papasukin pero may pinakita syang id kaya pinapasok na din sya. Naglalakad na ako papasok sa eroplano pero nandon pa din si alcheir sa kinatatayuan nya kung saan ko sya iniwan.

"See you soon Prince Alcheir of Spain" bulong ko sa sariling ko.

Hinahanap ko na ang sit number ko at maganda ang pwesto dahil nasa tabi ng bintana nang makaupo na ako ay tinignan ko ulit ang kinatatayuan ni Alcheir at nandon pa din sya . Aantayin nya ba makaalis ang eroplano?.

Bago ko alisin ang tingin ko sa kanya ay nakita ko syang ngumiti kakaiba ang mga ngitin nya parang may kung anong hindi magandang mangyayare.

Pinagsawalang bahala ko yun dahil baka feeling ko lang yung. Ilang minuto pa ang nakalipas at umalis na ang eroplanong sinasakyan ko naging okay naman ang biyahe ko sa loob ng 19 hours walang magulo walang problema.

It is nice to be back in spain after 1 week of hell di ko manlang naenjoy ang pabirthday sakin ni papa nalaman ko pa na yung tinuturing kong tito ay ang totoo ko pa lang tatay.

Umuwi ako magisa sa mansion namin madami akong tanong na gusto kong masagot at alam ko na si papa lang talaga ang pwede makasagot ng lahat lahat. Papasok na sana ako sa library kung saan palagi si papa ay napansin ko ang matipuno at morenong lalaki ngunit nakatalikod ito sinilip ko sya sa siwang ng pintuan medyo naka bukas ng konti ito, nakinig lang ako sa usapan nila papa.

"Its nice to see you here Mr. Parisi" papa said.

Parisi?

sino sya ?

"nice to see you too Mr. Galvante" Bati din ng sinasabi ni papa na mr.parisi

Paalis na sana ako ng banggitin ni Mr.Parisi ang pangalan ko.

"So Where is your daughter? what her name again? Mireille ?" He said

"She's not here" Papa said.

Hindi nga pala alam ni papa na nandito na ako kaya gusto ko sya supresahin kahit madaming tanong sa isipan ko. Nakinig lang ulit ako sa pinaguusapan nila.

"I heard someone is hunting your daughter hmm" Mr. Parisi said with a evil smile in his face.

"Zaldivar's never find my daughter" I heard papa shouting.

"Did you forget ? My mom is now a wife of Tres Zaldivar i can call them right now and tell to them The Hieress of Zaldivar is here in spain hiding of someone" mariin na wika ni Mr. Parisi

Hindi ko na kailangan pa ang sagot ni papa sapat na yung narinig ko para masabi ko na totoo lahat . Na anak ako ng kinikilala kong tito na si Tristan Lawrence at isa akong Zaldivar.

Paalis na sana talaga ako ng biglang bumukas ang pinto.

"M-mireille" Nauutal na wika ni papa

"Its nice to see you again papa" ngumiti ako kahit pilit.

Tumingin ako ako sa likod ni papa at tumambad sakin ang matangkad , moreno at poging nilalang pero base sa mga usapan nila ni papa ay may masama syang ugali.

Lumapit sya sa amin ngumiti na akala mo ay hindi gagawa ng matino.

"I'm Theodore Watt Parisi señora" sabay halik sa aking kamay.

"Go to your room honey wait for me there" wika ni papa na pilit akong pinapapunta sa aking kwarto.

Sinunod ko naman si papa nagtungo naman ako sa kwarto ko na walang pinagbago kahit isang linggo ako sa pilipinas.

Humiga ako at nilamon na ako ng antok dahil na rin sa pagod.

Maaga akong nagising kinabukasan dahil na din sa huni ng mga ibon sa labas ng aking bintana na nakabukas malakas ang simoy ng hangin ang sarap damhin. Umupo ako sa dulo ng aking kami tumingin sa mga ibong dumadapo sa labas ng aking bintana.

Ang daming ng nangyare sa akin sa loob ng isang linggo , Sino ba talaga ang mga zaldivar?. Pero bago sila kilalanin ay gusto ko muna malaman ang totoo mula kay papa.

Bumaba ako ng aking kwarto, Ang mansyon namin ay mayroong 20 na kwarto kasama na dito ang limang master room at limang guest room hindi naman nakakalito para sakin pero sa iba para kang pumasok sa isang maze.

Narating ko ang kusina ng mayroong nakakabinging katahimikan. Wala na si papa pumasok na sya sa trabaho nya nitong mga nakaraang linggo bago ako magtungo sa pilipinas ay parati ng ganito ang kinikilos ni papa.

Kumakain ako ng aking almusal ng may nagsalita sa aking likod.

"Good morning mireille"

napatigil ako sa aking pagkain at tumingin sa may nagmamay ari ng boses na yon.

"Who you?" Wika ko

"Ow you have alzheimer?" He chucked.

I gave him deadly Glare

"Can i join to you?" He asked but i didn't answer him.

Umupo sya sa unahan ko.

"What do you want? Why are you still here? You are not supposed to be here" I angrily said.

totoo naman hindi naman sya dapat nandito.

"I'm the visitor of your father" He said and ate a piece of bread.

He is my father's enemy bakit ba sya pinatuloy ni papa dito.

Tumayo ako nawalan na ako ng gana dahil sa lalaking to.

Bumalik ako sa kwarto ko at naligo dahil papasok ako sa eskwelahan. Tapos na ang bakasyon ko gusto ko na ng normal na buhay walang zaldivar at walang naghahanap sakin.

Lumabas ako ng kwarto at dumeretso na sa labas nakaplain white top at High waisted jeans at tinernohan ko ng semi -boost na sapatos.

Sumakay na ako sa kotse dahil baka abutin ako ng syam-syam kung maglalakad lang ako sa laki ba naman ng bakuran nitong bahay namin.

Umandar na ang kotse at nagsimula ako pagmasdan ang mga puno na nakatayo sa aming malawak na bakuran.

"llévame a la escuela (Take me to school)" I said habang pumipindot sa aking cellphone. Nagsuot ako ng earphone at nakinig lang ako ng music hanggang sa makarating sa school.

Pero pagdating ko sa school ay tahimik ang lahat nakakapanibago dahil hindi naman ganito ang school namin madalas ay maingay ito kung umaga.

Nagtanong ako sa isa sa mga kaklase ko.

"Qué sucedió? (What happen)" I asked.

"Murió el Príncipe de España (The Prince of Spain Died)" She said with a teary eyes.

Sandali ako napatigil, Hindi maaari to kasama ko lang sya kahapon i. Naiiyak iyak na din ako kinuha ko ang number ni Alcheir ngunit....

??? ?????? ??? ???? ?????? ?? ??? ???????? ?????? ??? ???? ?????.

Hindi maaari to !

Dinial ko ang cellphone ni papa pero di din nasagot.

Patakbo akong sumakay ng taxi at pumunta sa opisina ni papa.

"Pakibilisan po pleaseee" nakapagtagalog ako ng wala sa oras.

Nang marating ko ang building kung saan nag oopisina si papa ay patakbo ako lumabas ng taxi.

Nakita ko ang secretary ni papa.

"Señora" gulat na tawag nya.

"Where is papa?" hingal kong tanong.