THE LOST HEIRESS

𝐏𝐑𝐎𝐋𝐎𝐆𝐔𝐄

Finally i'm here in the philippines and i know that its not about on what's papa birthday gift on me i feel something happen in staying here.

"Kamusta" someone is greeted me.

I feel uncomfortable.

"estoy bien (fine)" i answered at naglakad na ako paalis dahil di ko naman sya kilala why i should keep chitchats on him

Hinawakan nya ang braso ko then I looked at him and was so stunned when i so his angelic face. Nag lakad ako palayo sa kanya but he keeps following me.

"Your papa told me to keep you alive here in philippines" the man said so i stopped.

Si papa ?

Bakit ?

Alive ?

" What do you mean alive? There is someone try to kill me here?" I said

Hindi nya sinasagot ang tanong ko.

"Where is the paper that your father gave one you" the man asked.

Hinalukat ko ang shoulder bag na dala ko at binigay sa kanya binuksan nya naman ito.

Tumingin ako sa lalaking nasa harap ko ngayon at napatulala dito.

"So your biological dad is Tristan Lawrence" the man said.

Wait ?

Trinstan Lawrence ?

The man that keep visiting my father ?

Tito tristan?

"What ? No my father is in the spain this is the birthday gift of papa" i said.

I so the man is smirk before he walks before me.

"Wait who are you ?" Naguguluhang tanong ko.

"Call me A" he said before he walks at sinundan ko sya.

Pinapasok nya ako sa kotse na dala nya at ang mga bagahe ko ay sya nag lagay sa likod . Bumiyahe kami ng ilang oras hanggang sa marating namin ang isang bahay or should i say mansion katulad ng bahay namin sa spain kaso dalawa lang kaming nakatira ni papa don.

Tumigil kami sa malaking bakuran lumabas ako at sumalubong sa aking mukha isang malamig na hangin bigla ako nilamig.

"Nandito na tayo"

"Where?" Takang tanong ko.

"Sa bahay ng mga lawrence" he said with a cold tone.

Bumaba sya at sumunod lang ako sumalubong samin ang mga nakahilerang mga maid lahat sila ay bumabati samin at yumuyukod.

Hindi ko pa nababasa ang papel na binigay sakin ni papa kaya naguhuluhan pa ako.

Sino ba talaga ako ?

Daming tanong na pumapasok sa utak ko. Why papa is lying on me? Bakit nya tinago sakin to? All my life i live in a lie. He keeps telling me that tito tristan is his friends.

" Oww hello azchier" bati ng isa babae sa lalaking kasama ko ngayon.

So his name is azchier?

I looked at the woman, She's an angel? She look perfect. Nag iwas ako ng tingen ng bigla syang tumingin sakin.

"Who is she ?" She asked

Hindi nagsalita si azchier at tumingin lang sakin

"Porque? (Why?)" I asked to him.

"Tell to her who is you" he said

"I--m , I'---m "

Pero bago ko pa man masagot ang tanong ay may biglang dumating na dalawang mga babae.

"Hello mama" bati ng isang babae na may kulay ang buhok

"Magandang gabi mama at azchier" wika naman ng isang babae.

Napatingin sila sakin.

"Who is she mama?" Sabay na tanong ng dalawa.

"Soy tu hermana (Im your sister)" biglang sagot ko

Nanlaki ang mga mata nilang lahat lalo na yung matandang babae na tinatawag nila mama maliban na lang kay azchier

"Si avior lang ang aking kapatid maliban don ay wala na" nangiirap na sabi ng babaeng may kulay ang buhok. Tsk hindi ako pumunta dito para manggulo pero kung gusto nila why not.

"Walang akong alam na may anak pala ang asawa ko maliban sa kanilang dalawa, sino ba ang nanay mo?" Tanong ng matandang babae

" My mother is Miriefiel Zaldivar" saad ko.

Napansin ko nag iba ang tingin nila sa akin na parang gusto nila akong saktan

" Zaldivar ? Umalis ka sa pamamahay namin" sigaw ni avior.

Bago pa man ako makapag salita ay kinaladkad na ako ni avior at ng kapatid nya palabas inaawat naman sila ni azchier at ang ina nila ay nakatingin lang samin pero kita ko sa mata nya ang sakit.

Ano bang meron sa pagiging zaldivar ni mama.

Umalis na kami ni azchier at nagtungo kami sa hotel.

Wala akong imik buong biyahe namin naguguluhan pa din ako.

Eto ba kapalit ng pagiging excited ko makapunta sa pilipinas ?

Ung maguluhan ?

Ung malaman mong may kapatid ka pala ?

Ung malaman mo na tinuturing mo na kaibigan ng tatay mo ay yung biological father mo?

Sino ba talaga ako ?

Bigla na lang may tumulong luha sa pisngi ko.

Kasalanan lahat to ng lalaking katabi.

"Why did you bring me in that mansion? I asked while im crying.

"Para malaman mo na isa kang lawrence" simpleng sagot nya.

"I don't f*****g care if one of the lawrence , I'm Galvante not lawrence" at tuluyan na nga akong mapaiyak.

Imbes na maging maganda ang birthday gift ko ay naging isang bangungot pa ata.

Nang makadating na kami sa hotel ay nag check in na ako sa hotel iniwan na ako ni azchier doon at babalik na lang daw sya bukas.

Pagpasok ko sa loob ng room ng napagchekinan ko sa hotel ay nag half bath muna ako , may jetlag pa ako tas eto at bubungad sakin.

Kinuha ko ang cellphone ko at tinawagan si papa.

"???? ???? (hello papa)" panimula ko.

[???? ?? ???????? (Hello my princess)] sagot ni papa

"????? ??? ?????????? (Im so confused)" malungkot na tugon ko

[?? ??́ ????́, ?? ?????? ??? ?????? (I know baby sorry for lying)" malungkot din na saad nya.

Pumikit ako at pinunasan ang mga munting butil ng luha na bumagsak sa mga pisngi ko.

"?????? ??? ?? ????????? ???? (I want you to explain papa)" di ko na napigilan ang sarili ko at humagulgol na ako habang nasa loob ng bathtub.

"?? ?????? ?? ???????? ???? ?? ????? (sorry my princess but i can't)" wika nya sabay baba ng kanyang telepono.

Simple lang naman ang gusto ko, gusto ko lang malaman ung totoo mahirap ba sabihin yun.

Inayos ko ang sarili ko at umalis mula sa pagkakababad ko sa bathtub nagsuot ako ng wardrobe at lumabas ng cr.

Umupo ako sa dulo ng kama ko at tumingin sa salamin na takapat nito, kitang kita ko ang repleksyon ko dito. Hindi ko maiwasan mapatanong kung sino ba talaga ako ?

Nawala ang pagkatulala ko ng biglang may sunod sunod na katok akong narinig mula sa pinto lumapit ako at tinignan sa butas sa pag aakalang si Azchier ito ngunit nagkakamali ako limang naka itim na kalalakihan ang nasa labas ng aking kwarto at panay ang katok. Bigla ako nakadama ng takot sa tanang buhay ko kinuha ko ang papel na bigay sakin ni azchier bago sya umalis at nakasulat doon ang kanyang numero dali dali ko itong tinawagan.

"Hello a-azchier may t-tao sa labas ng kwarto ko" nangangatog kong sambit

Dahil sa sobrang takot ko ay nakapagtagalog ako ng wala sa oras.

[Lock your door wag mo bubuksan ,i'm on my why] wika nya sabay patay ng telepono.

Sinilip ko ulit ung mga lalaki sa labas at panay pa din ang katok nila ung isa ay nag salita pa.

"Ms. Mireille pinapakuha ka po ng inyong ama" di ko alam kung sinong ama ang tinutukoy nya. Ang biological ko bang ama o ang ama ko bang nag alaga at nag mahal sakin.

Nanatili padin ako walang imik sa likod ng pinto na nakaharang.

Ilang minuto pa ay nawala ang pagkatok at tanging kalabog na lang ang naririnig ko sa labas at nawala din ang mga kalabog sisilipin ko na sana ngunit may kumatok hindi ko pa sana bubuksan ngunit may nag salita sa labas.

"Ms. Galvante okay na pwede mo na buksan ang pinto" bigla ako nabuhayan at binuksan ang pinto. Bumungad sakin si azchier na may pasa sa kaliwang bahagi ng kanyang labi.

"Pack your things you will be move on my place you are not safe here" may autoridad sa kanyang wika.

Dali dali akong nilagay sa bag ko ang mga gamit ko ngunit na tauhan ako sa sinabi nya.

"Wait sa bahay mo ko titira ?" Nakataas na wika.

"Ayaw mo ?" Wika nya

"Or gusto mo pa balikan ka dito ng tauhan ng lolo mo" sabi nya sa mahinang tono kaya di ko ito masyadong narinig.

"May sinasabi ka ba ?" Tanong ko

"Wala bilisan mo na dyan at baka bumalik pa ang mga yun" naka crossed arm nya ng wika.

"Hindi naman kailangan na sa iyo ako tumira" wika ko

"At saan ka titira ?sa mga lawrence ? Hindi kita mababantayan don hindi ako basta basta makakapasok sa loob ng mga lawrence" malamig na wika ni azchier.

"Hindi mo na ako kailangan bantay Mr. Azchier dahil kaya ko na ang sarili ko hahanap na lang ako ng matutuluyan ko" wika ko habang nilalagay sa bag ang mga gamit ko, Nakita ko napangiwi si azchier.

"Hindi maaari Ms.Mireille ginagawa ko lamang ang aking trabaho na panatilihin kang ligtas at buhay" malamig na naman wika nito at kinuha ang maletang katatapos ko lang lagyan ng mga damit ko.

Gwapo sana sya kayo masungit ekis sa type ko.

It was suppose happy and independent celebration of my birthday kasi ngayon lang kami nagkiwalay ni papa pero eto pala yung simula mg matindi kong kalbaryo sa bansang pilipinas na hindi ko naman nakagisnan.