Dalawampu't dalawa
"ROSARIO..." tawag niya sa pangalan ko. Nasa isang parke kami at namamasyal. "Bakit... Enzo?" Uminit ang pisngi ko ng bigkasin ko ang pangalan niya. Nahihiya pa rin ako kapag pangalan niya ang ginagamit ko pantawag sa kanya. Hindi ako sanay na magsambit ng first name ng lalaki o kahit sa babae man. Sanay ako na last name atsaka ano pa, boss ko siya. Dapat nga Doc ang tawag ko sa kanya. Pero sinabi niya sa akin na dapat Enzo lang ang itawag ko sa kanya. Hindi sir, hindi doc at huwag ko siyang i-po-po. Humarap siya sa akin at biglang bumilis ang t***k ng puso ko ng magkasulubong ang titig namin. Napahawak ako sa dibdib ko. Napapansin ko, nangyayari 'to kapag tinitigan ako ni Enzo o di kaya kapag magkasama kami. Hindi ko naman ito nararamdaman noon, ngayon lang. At hindi ko kayang pigil
- Writer
