Kabanata-30

1000 Words
Natigil sa kaniyang ginagawa si Hunter ng makita ang umuusok na kape na inilapag ni Mario...saka ito humila ng upuan..at paharap na naupo sa tapat ng kaibigan. "Lamanan mo kahit kape ang tiyan mo,alam kung wala ka pa kahit almusal." "Salamat..." "Alam mo mabuti na lang malakas ang resistensya mo..Aba!ay halos pati ang kumain ka ay nawawalan kana ng oras baka naman magkasakit ka niyan?" Naiiling na kinuha ni Hunter ang kape na inialok ng kaibigan saka hinigop iyun..Dahil kasi sa sobra niyang pagmamadali kanina ay nakalimutan na niyang mag-almusal hindi na niya napansin ang pagkain na inihanda ni Manang Sita.. At nakapagsumbong ito kaagad sa kaniyang ina na hindi siya nag-almusal..Dahil hindi pa man lang umiinit ang kaniyang puwetan ay nakatawag na ito at sinisita siya dahil hindi na nga niya nagawa pa na kumain kanina..Hay!napakasipsip talaga ni Nana Sita..But Nana Sita is also considered by him as his grandmother because since he was young Nana Sita has acted as his nanny..that's why he feels close to Nana Sita..and he knows that para lang naman sa kapakanan niya kaya nagagawa nito na magsumbong sa kaniyang ina..but he is not a young boy na inaalagaan nito...kaya lang minsan ay nakakaramdam pa rin siya ng pagkainis kay Nana Sita dahil itinuturing pa rin siya nitong bata.. Napailing na lamang ang binata sa isiping iyun sabay dukwang ng kape sa pinaglagyan ni Mario. "I can handle myself.."aniya sabay higop ng kape. Itinaas ni Mario ang magkabilang balikat,tanda na nagsang-ayon ito sa sinabi ng kaibigan,kunsabagay ang mga katulad ni Hunter ay masasabing kaya naman na nito ang sarili..kahit hindi na ito asikasuhin pa dahil matanda na ito...Nakakatawa naman nga kung sa edad na Thirty Five ay bini-baby pa ito...dyahe naman sa part nito lalo na at pagdating sa opisina at trabaho ay boss talaga ito..maangas ang dating,kapag nga nandito ito sa opisina ay tila mga makahiya ang mga empleyado kapag dumaan ito ay mga tumitiklop..ilag na ilag sa istriktong si Hunter. "Alam ko,kaya nga kape lang ang ibinigay ko sayo eh!..pampagising!baka kasi sa sobrang busy mo eh!hindi na yan aktibo." "Loko!"binato ito ni Hunter ng hawak na ballpen ng makuha agad ang ibig sabihin ng kaibigang si Mario.Kahit kailan talaga itong kaibigan niya walang ibang alam kundi puro kalokohan.. "Alam mo ikaw tantanan mo ako sa mga ganyan usapan,tsupee"pagtataboy niya sa kaibigan. "Aalis din talaga ako,Boss..idinaan ko lang talaga iyang kape." "Sige na..go!"aniya na ipinagtabuyan ang kaibigan palabas ng kaniyang opisina..wala siyang balak na makipagtsismisan dito dahil marami siyang dapat na tapusin. Habang abala si Hunter sa mga papeles na nasa kaniyang harapan ay biglang tumunog ang telepono nito.. Ang kaniyang kapatid na si Hanna.. "Hello,what is it babe?" Babe'ito ang malambing na tawag niya sa kaniyang kapatid..Hanna is a naughty girl.. "Kuya,I'm here at the mall, can you come with me.."paglalambing nito sa nakatatandang kapatid. "Nandiyan kana,magpapasama ka pa sa akin"napaangat ang kilay nito. "Sige na..." "Look! I have a lot of papers to finish...you're already there..why do I need to accompany you." Talaga itong kapatid niya istorbo sa kaniyang ginagawa..Marami siyang gawain na kailangan niyang tapusin at hindi pupuwede sa kaniya na puwede ng gawin ngayon ay ipagpapabukas pa . Time is important to him..and he doesn't want to waste things that can be done and finished. "Please....kuya.." "Do not disturb me,Babe,because marami akong ginagawa here in the office,." "You are the boss.." "Some other time nalang okay." "Kuya, naman eh!please...please.." Napabuntong-hininga si Hunter..napakakulit talaga ng kapatid niyang ito..kahit anong pagtanggi ang gawin niya ay hindi talaga niya ito mapahindian..malambot talaga siya pagdating sa kapatid at sa kaniyang pamilya.So, no matter how busy he is with what he is doing ay hindi niya natitiis ang mga ito lalo na ang kaniyang kapatid na si Hanna.. Tumayo ito at kinuha ang nakasukbit na Jacket sa kaniyang swivel chair at basta nalang iniwanan ang ginagawa.. "Sir,san po kayo pupunta?"tatanong ng kaniyang secretary.."A .akala ko po may meeting tayo " "Cancel it..and pakiayos ng mga gamit ko sa table "aniya. "Okay ho!"anang secretary. Napailing na sinundan na lamang ng tingin nito ang kanilang boss..Siguro importante ang pupuntahan nito dahil kilala niya ang kaniyang Boss hindi ito basta-basta umaalis ng opisina ng walang malalim na rason... workaholic person kaya ito..kung pwede nga lang na sa opisina na ito tumira eh! Habang nagmamaneho ay nais na niyang kutusan ang kaniyang kapatid..nakapunta nga ito ng mag-isa sa Mall pero bakit kailangan pa siya nitong tawagan para magpasama..balak pa siya nitong gawin chaperon..Naku naman talaga! "Kuya"tili ni Hanna ng makita ang kapatid."sabi ko na nga ba eh!hindi mo ako matitiis.."malawak ang pagkakangiti na yumakap ito sa kapatid. Pabiro namang kinutusan nito si Hanna.. "Istorbo ka..bakit ba kailangan na kasama mo pa ako.." "Eh!magpapalibre kasi ako sayo eh!" "Ayun..kaya naman pala...di sana nagsabi kana lang para binigyan na lamang kita,para hindi mo pa ako naabala.". Napalabi ito. "Don't you want to be with me?" "Huwag muna akong dramahan,tara na." Natatawa nalang si Hunter sa inasal nito saka bahagyang ginusot ang buhok.. "Kuya,"simangot nito."how many times I told you na huwag muna yan gagawin sa akin, I'm not a younger.." "Hindi kana bata,but you acting like a child..So,ano?baby damulag?"tudyo niya sa kapatid. ,,"Kuya naman eh!"nagpapadyak na wika nito.. "Oo na!San ba tayo,?" Napangiti ito sabay abresyete sa braso ng kapatid..Kilala naman kasi niya ang kaniyang kuya Hunter na kahit gaano pa ito ka-busy ay sisiputin at sisiputin pa rin siya nito...hindi siya nito matitiis . "Ano ba kasi ang naisipan mo at bigla-bigla naman ang pagshopping mo?" "Hmmmm...gusto ko kasi bumili ng maireregalo kay Mom, remember malapit na ang kaniyang kaarawan." "Oo nga pala!Okay,idamay muna rin ako tutal ikaw naman ang nakakaalam ng mga gusto ni Mommy." "Okay!" "Alam mo ikaw ang daya mo,parang ako na rin ang bumili ng regalo niyan kay Mommy kung sa akin ka kukuha ng pambili." "Huwag ka ng magreklamo,tutulungan naman kita na pumili ng gift mo para kay Mommy.So,parang bayad muna lang yan sa akin.." "Ganun?'" "Yes!wala ng libre-libre ngayon,kuya.." "Ayos ah!" Napahagikhik ito.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD