Kapıyı araladığımda karşımdaki yüzle göz göze geldim. Kalbim yerinden çıkacak gibiydi. Kadir Ağa karşımdaydı. O an şaşkınlığımı gizleyemedim, gözlerim büyüdü, nefesim düzensizleşti. Kadir ise aynı şaşkınlıkla bana baktı, sanki beklemiyordu beni bu evde görmeyi.
“İyi akşamlar,” dedi derin ve tok bir sesle.
Bir anda içerideki herkes ayağa kalktı. Hatice teyze “Hoş geldin oğlum,” diyerek hemen öne çıktı. Orhan ise gülümseyerek “Kadir ağa, buyur,” dedi.
Kadir içeri adımını atarken gözleri bir kez daha bana kaydı. O an dikkatini boynuma verdiğini fark ettim. Ne arıyordu gözlerinde, niye oraya bakıyordu, anlamadım. Bir an boynumda bir şey mi var diye elimle kontrol etmek istedim ama belli etmedim. Sessizce kenara çekildim.
Orhan, dostça gülümseyerek “Bir şey mi oldu kardeşim?” diye sordu.
K
