* Ivan POV *
Hanggang ngayon hindi parin ako makapaniwala na sinabi sa akin ni Max ang totoo. Daig ko pa yatang nanalo sa loto sa sayang nararamdaman ko ng sabihin niya sa akin na mahal niya ako.
Napatalon nga ako sa sobrang saya. Pero dahil nga sa katangahan ko nauntog yung ulo ko sa bubong ng sasakyan. Nakalimutan kung nasa loob pala ako. Yung babae kasi yun magtatapat na nga lang sa loob pa ng sasakyan ko. Nauntog tuloy ako.
Pero hindi ko makakalimutan yung araw na nagtapat siya sa akin.
Ito ako ngayon, naglalakad papunta sa may gym. Nagtext kasi sa akin si Cristel kanina na hindi daw sumama sa kanila si Max kanina papunta sa may cafeteria para kumain. Kaya nag-alala sila dito dahil baka may mangyari sa kanya habang nagpaparactice ng walang laman ang tiyan. Syempre ako din naman
