Madapa, matumba ng paulit-ulit o mag-init man ang buo niyang katawan ay tiniis niya. Hindi niya alam kung paano pa niya nakakayanang tumayo kahit sobra na ang panlalambot ng kan’yang hita at binti. Hindi puwedeng sumuko ang kan’yang katawan. Nadadamay na pati ang mga estudyanteng walang hinangad kundi ang mag-aral.
“Saan ka pupunta?!” Sigaw niya at hinawakan sa leeg ang kaluluwang sumubok na pumasok sa katawan ng isang estudyante.
Nahagip iyon ng mga mata ni Vienna kaya dali-dali itong tumalon ng mataas at prenteng nag-landing sa harapan ng kaluluwa. Dahil sa ginawa ni Vienna ay nawala ang atensiyon ng kaluluwa kay Ruthyst. “Hi and goodbye!” She said and smirked.
Napabuntong hininga na lamang ang prinsepe nang may pumasok na namang kaluluwa sa dibdib niya. Hindi lang init ang kan’yang
