19.Bölüm
“Baba! Baba lütfen bende seninle gelebilir miyim?” küçük Ömer babasının arkasından koşarak bacağına yapışmıştı. Tek derdi o boncuk gözlü bebeği tekrar görmekti. Çok merak ediyordu, gözleri hala öyle miydi? Birazcık büyümüş müydü? Belki büyüdüyse onunla birlikte atcılık oynayabilirdi.
Süleyman bey, birden bacağına yapışmış oğluna şaşkınlıkla baktı. Normalde asla bu şekilde davranışlar sergilemezdi yaşıtlarına göre her zaman olgun olmuştu. Şuan ki haline gülümsedi. O daha çocuktu ve çocuk gibi davranmak hakkıydı. Karısı her ne kadar tam tersini düşünüyor olsa da.
“Oğlum, benim biraz işim var. Seninle yarın gideriz” diyerek gür siyah saçlarını okşadı. Ömer bu cevap karşısında hayal kırıklığına uğradı, o bebeği tekrardan görmeyi çok istiyordu oysa. Dudağını ısırdı “Ama baba, ben o
