Bahar’ın Ağzından
“Baharla evlenemezsin Ömer! O benim!”
Duyduğum şeyle bedenim buz kesti. Buna kendisi mi karar veriyordu? Gözlerim Ahmet bey’in söylediği saçma şeyle kocaman aralanmış ve korkuyla Ömer bey’i buldu. Yüzüne baktığımda ifadesiz çehresi ile ne yapacağımı ne diyeceğimi bilemedim. Bize öylece bakarken bir anda kaşlarını derince çattı, yaslandığım ağaçtan doğrulmak istediğimde karşımda ki beyle gereksiz yakın olduğumu yeni anladım.
“Ahmey Bey” diye fısıltı ile seslendim adını. Bana bakmadı bile, onu yandan görüyordum ama ona rağmen keskin bakışlarının Ömer beyde olduğunu hissediyordum. Onun baktığı tarafa döndüm, hareleri birer ateş topu misali bir benim bir onun üzerinde gidip geliyordu. Bu görüntü seslice yutkunmama sebep oldu.
Ağır adımlarla bize yaklaşırken kalbim deli
