Nagtataka ang manong driver dahil sa malakas na pag-agos ng aking mga luha.
Ako ay bumaba na sa gate ng Plang. Medyo nakakainis lang ang mga aso kaya natigil ang drama ko. Naghintay pa ako ng tao na darating para lamang makadaan ako. Durog na ako tapos baka makagat pa ako ng aso.
Patungo kasi ako sa bahay nina Freya kung saan wala silang alam na umiiyak ako at naniniwala akong madadatnan ko sila roon.
Ako ay umiiyak na para bang walang katapusan.
Luhaan habang naglalakad patungo sa mga taong tunay na kaibigan. Nang matanaw ko na ang bahay nina Freya ay hindi na ako nagdalawang-isip na tumuloy. Kumatok ako sa pinto at umaasang naroroon sila.
“Pasok!”
Naririnig ko silang masayang-masaya kaya nag-isip muna ako kung bubuksan ko ba ang pinto.
“Sino iyun?” Narinig kong katanungan at lalo
