Nilalasap ko naman ang waterfalls at ang spring gamit ang aking mga paningin. Ayaw pa rin mawala sa aking isipan ang aking natatanaw kanina. Sina Jing at Onse na nag-se-selfie at magkasamang naliligo. Ang kanilang mga ngiti sa isa't isa ay totoong-totoo. Sana ay tunay na iyon at walang halong plastikan sa likod nito.
Sa kabilang banda ay nakakaramdam ako nang seryosong something stupid that makes me scared. Ang cute nila lang dalawa na para bang nanonood ako ng Philippine Indie Movie. Malala na ‘to!
Nang makabihis ang lahat ay kaagad din kaming naglakad patungo sa hagdan. Ang araw ay bumaba na. Kami naman ay nahihirapan na kaagad habang tinatanaw ang libo-libong palapag ng hagdan.
“Kakayanin kaya natin?” Katanungan ni Ate Aba dahil sa mahaba at malayo ang aming aakyatin para makabalik.
