CHAPTER THIRTY-EIGHT:
•••
•••
NGAYON ay panibagong araw nanaman. Nakangiti akong bumaba ng SUV at nagpaalam kay Manong Dave. Pagkapasok ko sa classroom, ang bakanteng upuan kaagad ang hinahanap ko, at hindi na siya bakante!
"Carlos!!!" Masaya kong banggit sa pangalan niya.
Napalingon ang lahat ng mga classmates ko sa'kin. Nag peace sign lang ako sa kanila.
"OA mo naman." wika niya.
Napasimangot ako at padabog na inilagay ang backpack ko sa table ko at umupo. "Bakit ka absent kahapon?"
"Nung absent ka, tinanong ba kita?"
Napanga-nga ako sa sagot niya. "H-hindi," Pinag-krus ko ang braso ko. "Edi huwag. Pakialam ko kung absent ka." Hindi ko na siya muling tiningnan pa.
"Ito naman, charoott lang uyy,"
Tiningnan ko siya at sinamaan ng tingin. "Nagka Diarrhea ako. Kaya ayun,
