‘Chely . . . Kailangan mo ng umalis.’
‘Hindi kita maintindihan, Chelsy. Ayaw mo na ba sa ’kin. Iiwan mo na ba ako ulit?’
‘Kailangan kong manatili rito. Dito na ako nararapat. Nakahanap na rin ako ng kapanatagan. Kaya ikaw, hanapin mo kung saan ka mapapanatag. Maiksi lamang ang buhay upang ikulong mo ito sa isang bagay na nagpapahirap sa ’yo. Bumalik ka na roon. Maraming nagmamahal sa ’yo. At ako. Mahal na mahal kita. Hindi mo man ako muling makikita ay palagi naman ako riyan sa iyong puso.’
Naglalandas ang kanyang mga pawis sa noo niya. Nakataas ang kanyang kamay na para bang may pilit siyang inaabot sa hangin.
“Sa-sandali lang . . . Chelsy. . . Sandali lang!” Agad na iminulat ni Zhyn ang kanyang mga mata nang maramdaman niyang may dumampo sa kanyang pisngi. Mainit iyon at amoy tabaco
