Runaway Heiress

Chapter 14

Yanna's pov

"Family is one of the most important thing in our lives. Taking time every day to appreciate your loved ones for all that they do helps us to reconnect as a family."

Hindi ako makatulog kaya lumabas ako ng kwarto ko. Madaling araw na din kasi nagsiuwian na ang mga kaibigan ni Benedick. They are funny kaya kahit papaano ay napangiti ako. Hindi maalis sa isip ko ang sinabi nito sa akin kaya kailangan ko na din talagang maghanap ng ibang malilipatan. I can't stay here for long lalo na't hindi kami magkasundong dalawa. Lumabas muna ako ng kwarto. Wala man lang kahit maliit sana na fridge dito para kapag nagutom sana ako ay may makukutkot na maski ano. I am only wearing my night gown na binili ko kanina. Nasanay na din kasi ako na kaming dalawa lang ni manang. Dire-diretso ako sa kusina. Hindi na ako nag-abala pang isindi ang ilaw. Gamay ko naman na eh. Not knowing na may isang pares ng mata palang nagmamanman sa bawat kilos ko.

Naghalungkat ako kung may pwede ba akong makain, hindi kasi ako masyadong nakakain kanina dahil sa inis, kaya heto ako trying to find something to fiĺl my stomach.

Dahil nga sa namana ko ang katangkaran ng aking ama ay yumuko ako konti para silipin ang loob nito.

"Gotcha! Wow my favorite, sweet caramel." Tuwang-tuwang bulalas ko. I am alone so kampante ako. Tulog na sila eh.

But when I was going to close the fridge door, I feel someone behind my back... Nanigas ako sa kinatatayuan ko dahil sobrang lapit nito sa akin.

"Next time na lalabas ka ng kwarto mo, make sure na ikaw lang mag-isa. You are wearing a seductive dress like this not even thinking that every man is easily get aroused when they see you almost wear nothing." Sabi nito in a husky way... Nabitawan ko ang bowl na hawak ko. Nasalo naman niya ito kaya hindi diretsong nalaglag. Agad ko itong naitulak at nagtatakbo akong bumalik sa aking kwarto.

"Ang manyak mo talagang bwisit ka. Bakit ba kasi hindi ka pa sumama sa mga kalog mong kaibigan, bakit ka pa nagpaiwan. Nakakainis ka na talaga, ahhhh, gusto kong magsisigaw sa hiya at inis. Ang sarap mong sakaling manyak ka. Walang kahit sinong tao ang trumato sa akin ng ganito. You're such a jerk!"

---------------------

Benedick's POV

I can't sleep so I decided to stay in sala for a while. Magpapaantok lang ako. Iniisip ko kasi iyong mga sinabi ko kay Yanna. Napagalitan ko siya. At the same time nainis din kasi ako na kasama pala siya ni Hammer pero hindi man lang ito sinabi sa akin kaninang tumawag ako sa kanya. At isa pa bakit siya lumabas na nakasuot lang ng maigsing short. f**k, ano na ba itong nangyayari sa akin.?

Kinuha ko ang headseat ko. Isinuksok ko iyon sa aking cellphone. Nakaharap ako sa hagdan nong humiga ako sa sofa. Ipipikit ko na sana ang mata ko pero naaninag kong may bumaba sa hagdan... Nailawan ito ng post light kaya kitang-kita ko ang bawat kurba ng kaniyang katawan. Wow... nagdamit pa siya eh halos kita naman na ang lahat sa kanya. Nakasuot ito ng night gown na skin tone ang kulay. Walang bra at tanging ang under garments lang niya ang suot sa loob. Hindi niya ako napansin dahil diretso lang ito sa kusina.

Sumunod ako dito. Nakatayo lang ako sa likuran nito nong binuksan niya ang fridge. Langhap ko din ang mabangong amoy ng gamit niyang shampoo. Parang ang sarap niyang yakapin... Ngunit nagulat ako nong muntik ng tumama ang matambok niyang p***t sa aking hinaharap dahil sa pagyuko niya. Damn this temptress.... Oo fucker ako pero babae ang lumalapit sa akin pero bakit ito kusa akong nalilibugan... s**t!

"Next time na lalabas ka ng kwarto mo, make sure na ikaw lang mag-isa. You are wearing a seductive dress like this not even thinking that every man is easily get aroused when they see you almost wear nothing." Naggagalit-galitan kong paalala sa kanya. "f**k bakit ako namamaos?" Tanong ko sa aking sarili.

Dahil sa gulat ay nabitawan nito ang bowl na hawak. Mabilis ko naman itong nasalo, kaya hindi na nalaglag sa sahig. At nang makabawi, para siyang nakakita ng multo na nagtatakbo paakyat sa kanyang kwarto... Buddy kumalma ka,hindi ka pwedeng makaramdam ng maski ano sa babaeng iyon... Napapailing na paalala ko sa buhay na buhay kong p*********i. At ito na mga ang resulta, nagsarili ako sa cr ng wala sa oras.

-------------------

"Yanna's POV

Pagbalik ko ng kwarto ay ang lakas parin ng t***k ng puso ko. Agad kong kinuha ang cellphone ko... Naghanap ako ng maski anong pwede kong malipatan. Hindi na ako pwedeng magtagal dito. May nakita ako malapit nang Ayala mall... Bukas na bukas din ay lilipat ako. Magpapaalam nalang ako kay Gianne. Hindi pa pala kami masyadong nag-kakausap na dalawa.

Halos isang oras lang ang tulog ko kaya nong bumangon ako ay sobrang sakit ng aking ulo. Gusto ko pa sanang matulog kaso may maingay akong naririnig sa baba. Nagpalit lang ako ng pambahay, nagtoothbrush at naghilamos saka bumaba. Naabutan kong nagtatawanan si Gianne, Dexter at Leo. Napatingin naman ako sa lalaking lumabas sa pinto ng kusina. Mabilis kong iniwas ang tingin ko sa kanya.

"Magandang umaga magandang binibini."

"Hello my beautiful princess, kumusta ang tulog mo."

"Good morning Yanna." Magkakasunod na bati nila.

"Good morning din." Maikling sagot ko.

"Yanna anong gusto mong kainin? Ipapahanda ko kay Manang. " Sabi agad ni Gianne.

"Ako nalang ang pupunta sa kusina." sabi ko naman.

"Hindi ka ba natulog? Ang lalim ng mga mata mo." Hinawakan niya ang mukha ko saka ipinaharap sa kanya.

"Ahm, hindi lang ako nakatulog kagabi Gianne." Sagot ko.

"Punta lang ako sa kusina." Paalam ko sa kanila.

"My princess sama ako." Habol ni Dexter. Kinuha ko iyong bowl ng sweet caramel at nagtimpla lang ako ng red tea.

"Wow iba talaga kapag sobrang yaman my princess no?" Sabi niya habang nakatingin sa hawak kong tea at caramel.

"Why?" Tanong ko naman.

"Kasi kami ang breakfast namin kanin, pandesal, kape, itlog at kung ano-ano pa... kasi sabi nga nila BREAKFAST IS THE MOST IMPORTANT MEAL, tama ba iyong english ko?" Sabi niya. Hindi ko napigilang ngumiti.

"Nasanay na kasi kami sa ganito kaya okay lang na hindi kami kumain ng heavy foods." Sagot ko naman.

"Heavy pala iyong kinakain namin? Buti pala nakakalakad pa kami no?" Tanong niya.

"Why? Are you injured?" Takang tanong ko. Minsan hindi k maintindihan kung nagbibiro ba siya o seryoso na pala. Hindi ako sanay sa ganito eh.

"Hindi naman, sabi mo kasi heavy eh, hahaha..." Bumungisngis ito. Kinurot ko naman iyong pisngi niya. Napatigil siya sa ginawa ko.

"Oh, oh, kita mo, crush mo na ako my Princess no? Wag kang mag-alala hindi kita ikukulong katulad ng pinsan mong Benedick na iyon." Natawa ako lalo sa kanya.

"Ang cute mo pala lalo kapag tumatawa ka." Bulong niya sa sarili iyon. Pero narinig ko parin.

"May sinasabi kaT?" Tanong ko.

"Ay, hehe, wala naman. Tara balik na tayo." Kinuha na niya iyong dala ko. Siya na ang bumitbit papunta sa kinaroroonan ng mga kaibigan niya.

"Asan pala si Hammer?" Baling ko sa kanya.

"Busy iyon para sa birthday ng mama niya. My princess andito naman ako, hinahanap mo pa iyong wala." Humaba naman ang nguso nito na parang batang nagtatampo. Umiling-iling lang ako.

"Ahm, Gianne pwede ba akong pumuntang supermarket mamaya?" Sabi ko sa kanya.

"May gusto ka bang bilhin? Sabihin mo nalang kay Manang, Yanna. Hindi ka sanay pumunta sa mga ganun." Sabi niya.

"Gusto ko kasing magluto mamayang lunch..." Sabay-sabay silang napalingon sa akin na parang hindi makapaniwala.

Naibuga naman ni Leo ang iniinom niyang kape.

Nalaglag naman si Benedick sa inuupuan nito.

At napatunganga din si Gianne.

Si Dexter naman kahit mukhang hindi naniniwala ay tuwang-tuwa.

"My princess marunong kang magluto?" Tanong nito. Para silang nakarinig ng salitang napakaimposible dahil sa mga reactions nila.

"Konti." Tipid kon sagot.

"Ilista mo nalang ang kailangan mo Yanna, utusan nalang natin si Manang." Sabi ni Gianne.

"Samahan nalang niya ako Gianne, gusto ko din kasing lumabas." Nakayukong sagot ko.

"I will go with you." Sabat agad ni Benedick.

"No." Mabilis kong sagot. Nagpalipat-lipat ang tingin sa amin ng tatlo.

"Ako nalang sasama saiyo my Princess." Dexter said in an excites tone.

"Para walang away, ako nalang sasama sa kanya." Gianne also appealed.

"Sasamahan ka nalang namin." Biglang singit ni Leo.

Ano pa nga bang magagawa ko, haist...