World of Dream

Chapter 5

Chapter 5

"Nothing, Dad. I just want to come." Palusot ko.

I'll just buy books later. Naghahanda na kaming umalis para mag grocery.

"Yes! I will buy so many snacks!" Kumakantang sambit ng aking kapatid na sumasayaw sayaw pa habang pababa ng sasakyan.

Pumasok kami sa isang mall na hindi pamilyar sa akin. Dahil hindi ko pa napupuntahan. Kumuha sila mommy at daddy ng mga kailangang bilhin. Ako ang nagtutulak ng cart.

"What is better this or that?" Tanong ni mommy kay daddy habang ipinapakita ang magkaibang brand ng kung ano.

"Ikaw ang bahala." Sagot naman ni daddy.

"What do you think, Twyla?" Baling sa akin ni mommy.

"Wala po akong alam diyan." Sagot ko.

"Ikaw, Dwylle?" Hay naku! Si mommy talaga. Anong alam ni Dwylle diyan?

Ni ako nga hindi ko alam. "This is better than that." Kinuha ni Dwylle ang hawak ni mommy.

Ang isa ay ibinalik kung saan nanggaling. Ang isa ay inilagay ni Dwylle sa cart na tinutulak ko.

"Okay, fine."

"Kuhanin niyo lang ang gusto niyo." Si daddy.

Gusto ko sanang humiwalay para pumunta ng bookstore. But I can't because i have something to do later. I have to prevent what will happen.

"Let's go in that store while waiting for your dad." Mom said.

"Bakit po?" Tanong ko. I think this is where it will start.

"I will visit my friend and I will buy the new product she offered me."

"P'wede po bang next time nalang?"

"Bakit naman ate?"

"Nahihiya ka ba? I will introduce you to her."

"Huwag na po."

"Don't be like that, Twyla." Sabi ni mommy at tinignan ako sa nanlalaking mga mata.

Inihatid ni daddy ang aming pinamili sa sasakyan. "Let's go, Mom. This is a free time while waiting for dad."

"Let's go, Twyla. Alam ng daddy mo na nandiyan tayo dahil palagi kami diyan dati."

Sumunod na lang ako sa kanila. Pumasok kami sa loob ng store. Ipinakilala kami ni mommy sa sinasabi niyang kaibigan niya.

"Hello." Bati ni mommy.

"Hi! Buti naisipan mong bumisita rito. It's been a long time." Bati pabalik ng kaibigan ni mommy at nagyakapan silang dalawa.

"Napadaan lang kami. And I want to introduce my children to you."

"It's nice to hear that. Napakalaki na pala nila."

"Yeah. This is Twyla, my eldest daughter and Dwylle. Say hello to your tita Leigh."

"Hello po, Tita Leigh." Masiglang bati ni Dwylle.

"Nice to meet you, po."

"Nice to meet you too. I want to introduce my only daughter too." Sabi ni Tita Leigh at tinawag ang kaniyang anak.

"You already have a daughter?" Gulat na sabi ni Mommy.

Tumawa si tita Leigh."Akala mo Ikaw lang? I have mine too." Nagtawanan silang dalawa.

"Zayle!" Tawag ni Tita Leigh sa anak niya yata. Lumapit ang maliit na bata na mukhang apat na taong gulang.

"Isa lang? Dapat dagdagan mo pa!" Sulsol ni mommy. Nagtawanan sila ni tita Leigh.

She's so cute. Hindi gaya ni Dwylle na hindi cute no'ng maliit pa. "Yes, mom?" Inosenteng sagot nito.

"I want you to know my friend. Tita Delle. And this is ate Twyla and ate Dwylle."

"Hello po." Napakacute na boses ang kaniyang gamit.

"Hi! You're so cute." Sabi ko at pinisil ang kaniyang pisngi.

"It hurts ate." Ngumiti ang cute na bata. She is so adorable!

"I wanna play with you." Sabi naman ni Dwylle.

Nagtawanan si mommy at si tita. "Visit our house if you have time."

"Doon pa rin ba kayo sa dati niyong bahay dito?"

Tumango si mommy. "Nga pala, the products you're offering, i will buy it."

"Really? Sure, it will suit you. Wait here, I'll just look for it."

"Sure." Umalis si tita Leigh para kuhanin ang product na sinasabi ni mommy.

Her daughter followed her. Habang naghihintay sa upuan ay may nahagip ang aking paningin. Ang pamilyar na lalaking nakakulay black ang pumasok sa store. Mata lang ang labas sa kaniyang mukha. Balot na balot siya ng kulay itim na damit. Head to foot, black.

He walks close to us and i got nervous. What am i gonna do? Binabantayan ko ang galaw ng lalaking nakabalot ng itim ang buong katawan. Hindi ko namalayan na nahablot na niya ang wallet ng aking mommy. It will cause a scene here.

Nagkakagulo na ang mga namimili. How will I fix it? "Magnanakaw!! He stole my wallet!" Sigaw ni mommy.

"Mom, just wait here. Ako na po ang bahala. Don't worry." Sabi ko bago tumakbo.

I chase the thief, despite feeling nervous. Madami pang sinasabi si mommy ngunit hindi ko na iyon pinansin at agad nang tumakbo para mahabol ang magnanakaw.

I can't chase the thief, he is so close but i cannot reach him. Binilisan ko ang pagtakbo hanggang sa narating namin ang pamilyar na daan. Ang daan papuntang kasulok sulokan ng lugar na ito. Ngunit hindi ko ito pinansin itinuloy ko ang paghabol sa magnanakaw.

I left my phone in our car. I'm really so stupid! I was already preoccupied that's why i cannot think properly. "Hey, Stop!" Sigaw ko sa magnanakaw.

Ramdam ko na kasi ang pagod at ang bilis ng t***k ng aking puso. "Give back what you stole!" Sigaw ko rito habang hinihingal.

"What a nice voice to hear."

Hingal na hingal ako sa pagtakbo samantalang siya ay normal lang ang paghinga. Ganyan ba ang mga magnanakaw? Sanay na sanay na? He stopped three meters away from me.

"Sino ka para utusan ako?" Sabi niya sa nakakadiring boses.

I just want to throw up out of nowhere. Unti unti siyang lumapit sa akin. Inilabas niya ang kaniyang kutsilyo. Nanginig naman ang aking mga kamay kaya itinago ko ito sa aking likuran.

"Gusto mo na bang mamatay?"

This is how the reality feels huh? You really can feel it that you are near to death. I need to think what i should do. "Gusto mong ikaw muna?" I asked bravely but it was fake.

The truth is, i am really scared right now. This is my first time to face a situation like this. My life is at stake, what can i do to save my life? This is not good. I shouldn't die here, i still want to know more about my dream. Where it came from and why is it happening to me?

Do they know that i will do everything just to prevent the bad things that are suppose to happen? Is it okay to die here? May mga tao bang kagaya ko? Nangyayari ang mga napapanaginipan? Or am i one of a rare kind of person?

"Return my mom's purse." May diin na sabi ko.

Ngumiti siya ng nakakaloko. "Ibigay mo nalang ito sa akin. Marami pa naman kayong pera sa bangko hindi ba?"

"What are you talking about?"

"Baka gusto mo nito?" Namumula ang kaniyang mga mata habang hawak ang kutsilyo.

Isang tingin mo palang sa kutsilyong hawak niya ay masasabi mong matalim ito. Itinutok niya ito sa akin habang lumalapit. Todo naman na ang aking kaba. Napakabilis ng t***k ng aking puso na parang nakikipagkarera.

"Do not come near her." Malamig na boses ang aking narinig.

This voice is familiar. Where did i hear this kind of voice? Dumoble ang bilis ng t***k ng aking puso, hindi lang yata dumoble, tumriple pa nga yata. Mamamatay ako dahil sa t***k ng aking puso at hindi sa kutsilyong hawak ng magnanakaw.

Lumingon ako sa likuran ng magnanakaw. Ngunit hindi ko makita dahil nakaharang ang walang hiyang magnanakaw na ito.

"Or else you will die first."

"Tsk. Para namang susundin ko ang utos mo. Who do you think you are?" Sagot ng magnanakaw at bumaling sa kaniyang likuran.

Kung titingnan mong mabuti, parang kagaya ko lang din ang magnanakaw. Nagtatapang tapangan ngunit takot na takot naman pala.

"Shouldn't I be the one asking you that?" Napakaganda talaga sa pandinig ang boses ng lalaking ito.

I met him again. I'm the happiest person in the world right now. I'm so lucky to have met him again. Napako ako sa aking kinatatayuan at natulala sa mukha ng lalaking nagliligtas sa aking buhay. Everything is so familiar. What the heck is happening? Wala namang ganitong scene sa aking panaginip ah?

"Give back what you stole or I will take it from you?" His piercing gaze intimidated the thief.

I want to smile at him but i can't move from where i am standing right now. Lumapit ang lalaki sa magnanakaw. Gustong umatras ng magnanakaw ngunit nanatili ito sa kung nasaan siya nakatayo.

I cannot believe that i'm meeting the person i like in this kind of situation. I should help him so i can get my Mom's purse but what am i doing? I feel like i was glued at where i am standing.

Inagaw ng lalaki ang kutsilyo sa magnanakaw. But he did not succeed at first attempt and blood was shed on his hand. Ngumiti ulit ng nakakadiri ang magnanakaw. "Give it back or i will kill you?" Tanong ng lalaki sa magnanakaw.

"Paano mo magagawa 'yon? Hindi mo nga maagaw sa akin itong kutsilyo."

"You really want me to fight you?" Sabi ng lalaki na parang hindi nasugat ang kaniyang kamay.

Hindi ba niya ito namalayan? O hindi lang niya iniinda? Hanggang saan ba ang kaya ng mga lalaking masaktan? At mananatili pa rin silang manhid.

"Your hand!" Sigaw ko.

"I know." He stared at his hand and took a glance at me.

I think I'm already dead. He just look at me right now! I cannot believe it! Is this the feeling when you have a crush on someone? I've liked so many guys since i was born but this is my first time to feel this thing.

Sinuntok ng lalaki ang magnanakaw na hindi ko namalayan dahil sa mga iniisip. Naagaw na pala niya ang kutsilyo sa magnanakaw. Hawak na niya ngayon sa leeg ang magnanakaw habang nakatutok sa magnanakaw ang kutsilyo. I can't believe it! I want to shout but i'm so amazed that I can't move.

"Give it back."

"Yeah! Yeah! Yeah!" Suko agad ng magnanakaw.

"You can't fool me." Sabi ng lalaki.

He moved so fast! I am amazed. Inilahad ng magnanakaw ang purse ng aking mommy sa lalaki. "Can you get it, Lady?" Bumaling sa akin ang lalaki.

Nanginginig naman akong nagmartsa palapit sa kanila. "Don't you ever move." Matalim ang tingin ng lalaki sa magnanakaw at mas diniinan ang pagkakahawak sa leeg nito.

"s**t!" Mura ng magnanakaw. Kinuha ko ang purse ni mommy sa kamay ng magnanakaw.

This purse is already dirty. Gagawa na sana ng galaw ang magnanakaw para saktan ako ngunit naunahan siya ng lalaki.

"Just run, Lady. I'll take care of it." Sambit ng lalaki. It hurts because he is making me leave. I am really going crazy right now!

"I want to know your name first."

Kumunot ang noo niya at napailing na parang iritado sa sinabi ko. But he answered my question though.

"Gail." He whispered. "Now, run, Lady."

Lutang akong bumalik kung nasaan sila mommy. Gail?!! Heck! Gail lang? Hindi ba niya alam na napakadaming pangalang Gail sa mundo? Hindi man lang niya sabihin ang kaniyang pangalan ng buo? Nakakainis! Ano ba, Twyla?!! Kanina ka pa reklamo nang reklamo ah? Buti nga at sinabi niya ang pangalan niya.

Pangalan ba talaga niya iyon? O baka niloloko lang niya ako?

"Twyla? Are you okay?" Worried na tanong ni mommy.

"I'm fine, Mom."

"What happened?" Litong tanong ni daddy.

Hindi pa yata naikukuwento ni mommy ang nangyari. "How can I do this?"

"Twyla! You put your life in danger." Mariing sambit ni daddy pagkarating namin ng bahay.

Ikinuwento kasi sa kaniya ni mommy ang nangyari kanina habang bumabiyahe kami pauwi. Tahimik lamang akong nakatitig sa bintana ng aming sasakyan habang nakalagay ang airpods sa aking magkabilang tainga.

Kaya hindi ko na pinakialaman kung ano ang pinag-uusapan nila. "I'm fine, Dad." Sagot ko.

"What do you think you just did?"

"I just took mommy's wallet. Her everything is inside her purse." Sagot ko.