"But your life will be in danger. Don't you think your life will be better without those dreams?"
I can't believe her. She is the one who is so enthusiastic about my dream but why is she changing her mind now? Riscent even convince me that this kind of dream is amazing but what is she talking about now? Did Gail brainwash her? How? Did they already meet?
"This is enough. Let's just sleep."
Ipinikit ko na ang aking mga mata para makatulog. "You did a wrong move." Someone whispered in my ear.
"School days na naman. I hate this." Reklamo ng aking kaibigan pagkapasok sa gate ng school.
"Magka-college na din naman tayo. Just have a little patience."
"I'm so excited! I can now have a boyfriend." Tawa niya.
I just didn't mind her. In our first class, we had a quiz. I don't know what will i answer, i was anxious at the thought of something else. I was thinking about the voice I heard last night. What's that? I don't have any idea. That voice is familiar I think I heard that voice before. I don't really know.
I need to focus on my study now. But there's one thing I am certain, it is not Riscent voice. It's familiar but it is not my friend voice either.
"Hey! Do you have an answer on this part?" Mahinang bulong ni Riscent.
Umiling ako sa kaniya ng wala sa sarili. "Ano ba naman? Hindi mo pa naumpisahan? What's wrong with you?"
"I'm thinking about something." I whispered back to her.
"Bumalik ka nga sa katauhan mo." Sabi niya sabay sampal sa aking braso. "Para kang nasapian!"
Nakakuha tuloy iyon ng atensiyon ng aming professor. "Miss Formentera what is that?"
"Nothing, Sir." Sagot ng aking kaibigan.
Halos humagalpak ako sa tawa. My friend glared at me angrily so I stop smirking.
"You put me in danger." Sabi niya nang dumating ang lunch break namin.
"Ikaw kaya ang nagpapahamak sa sarili mo." Giit ko.
"Kung hindi ko iyon ginawa wala kang makukuha sa quiz."
"You're right." Sabi ko nalang at hinila na siya para makaorder ng pagkain.
"I want to meet the guy you like." Sambit ni Riscent habang kumakain kami.
Nanlaki naman ang mga mata ko sa sinabi niya. "Why? I don't even like him now."
"Don't fool me. When I sleep in your house I had a strange dream."
"What kind of dream?"
"I don't know. I think something like yours."
"And you're calling it strange now? I thought it's an amazing dream?" I looked at her. "What is it?"
Tumunog na ang bell para sa next class namin kaya agad na kaming tumayo sa aming kinauupuan. She didn't answer my question.
"Did you whisper at me that night?"
"Huh? No." She shooked her head. "I'm already sleeping after we played a game, i think it's because i'm tired." Nagkibit siya ng balikat.
"Let's have dinner after class." Anyaya ko sa kaniya.
"Sure. Libre mo." She smiled.
I smiled back and we entered our classroom to have our next class. Kinuha ko ang aking cellphone sa aking bulsa para tawagan si mommy.
"I will be home late, mommy." Paalam ko.
"Why? Is something wrong?"
"I'm going to eat dinner with Riscent."
"Okay. Take care."
"Of course. Bye." Naputol na ang kabilang linya kaya ibinalik ko ang aking cellphone sa aking bulsa.
"Let's go." Sabi ni Riscent pagkalabas ng classroom.
Class is over. We can rest now. I want to chill and relax. "Ang aga pa para mag dinner. Let's go shopping."
"Stress ka ba?" Agad na tanong nito.
"A bit." Tumango ako.
"Bakit naman?"
"Something strange is happening."
"What do you mean?"
"We will talk about it later."
"If you said so. May kailangan ka bang bilhin?"
"Anything."
"Oo nga pala! Dwylle birthday is near."
"When?" Buti pa ang kaibigan ko at naaalala pa ang birthday ng kapatid ko.
Samantalang nakalimutan ko na. "You forgot? Next week na."
"What?"
"What should I buy for her?"
Bumili kami ng kung ano anong bagay na nagustuhan namin. Pumasok kami sa isang restaurant pagkatapos.
"What do you want?" Tanong ko kay Riscent.
"Kahit ano. Just same as yours." Sagot niya.
Hinintay namin ang aming order. "When we had a vacation on province he is there too." Pauna ko.
"Then?" Nakapangalumbaba siya habang hinihintay ang idudugtong ko.
"That's where I first meet him. But I think we already meet before?"
"Inlove ka lang." Ngumisi siya habang nakatitig pa rin sa akin.
"Wag na nga akong magkuwento." Irita kong sambit
"Ikaw nalang, what about your dream?"
"You said he is helping you right?" Riscent asked.
"Yes." Our order came so we went silent for a minute. I thanked the waiter.
"For what? What is his reason?" Riscent started asking again after the waiter left.
"I don't know." I shrugged. "Why?" Takang tanong ko habang nagsimulang sumubo ng pagkain.
"In my dream, he is doing the opposite." Nag umpisa na rin siyang kumain.
"What do you mean?" Dahan dahan kong nginuya ang pagkain na nasa aking bibig.
"His anger for you is countless." Parang wala lang ang sinabi niya at sumubo ng pagkain.
Halos mailuwa ko naman ang aking kinakain sa sinabi niya. "What?" Lito kong tanong.
"It's just my dream. But it's weird, it's like it will happen."
"Nangyayari din sayo 'yong nangyayari sa akin? But what is he doing in your dream?"
"He hides his anger for you and i think that's the reason why he is helping you."
"Bakit naman?" Hindi ko na magalaw ang aking pagkain. Why is it a big deal to me? I hated him too so it's just mutual right?
"He wants to kill you in my dream." When Riscent said that, i had goosebump all over my body.
Hindi maalis sa isipan ko ang napag usapan namin ng aking kaibigan. What is happening? Hanggang sa nakapaglinis na ako ng aking katawan at nagawa ang night routine ko, matutulog na ako, iyon parin ang sumasagi sa aking isipan.
"Hey! Ate, why dad isn't coming?" Dwylle asked while we are preparing for her birthday.
"Just wait a bit. I'm sure he will come."
Everything is ready and we are just waiting for daddy and the guests. I'm not having a dream these days or i always forget what i dreamed last night. This is a disaster. I can't even predict what will happen with my day now.
"You have to go to your room first so you can rest. I'm sure you will get tired later. Just wait for Dad." Sabi ko sa aking kapatid.
She nodded and went inside her room. Pumunta naman ako sa kusina para madaluhan si mommy sa pag aayos.
"Saan na daw si Daddy, mom?" Tanong ko kay mommy.
"Hindi pa nga tumatawag." Sagot ni mommy habang kinukuha ang mga plato.
"Visitors will come after ten minutes." Tingin ko sa aking relo na nasa aking palapulsuhan.
"Where is your bestfriend?"
"She is in our living room. She's designing some of the tables and chairs."
"Ba't di mo tulungan?"
"She can do it alone."
"Here, put it there." Abot sa akin ni mommy ng mga plato at mga kubyertos.
"Okay." It was so heavy.
Our plate are all glass. Pati ang mga kubyertos ay mabigat din dahil makakapal. Our house is spacious so it can fit the guests even just in the living room. Unang dumating ang aming mga relatives. My mommy is so worried about my Dad. Lola is already here too. She is resting in one of our guest room.
"He said he will arrived before Dwylle's birthday party start." Sambit ni mommy.
"Baka malapit na siya, Mom." Sabi ko nalang dahil kahit ako ay nababahala na din.
Why daddy isn't coming at this time? Hindi pa ito nangyayari, before. He is always early in our family meeting. He never been late, family come first to him. He will cancel everything just to be with us. So, this is new to all of us. Siya pa ang nauunang dumating sa lahat ng okasyon naming pamilya.
Magsasalita na sana si Mommy kung hindi lang tumunog ang kaniyang cellphone na nasa ibabaw ng lamesa. Agad niya itong kinuha at sinagot. Tahimik naman akong umupo habang pinagmamasdan siya.
It's probably Daddy. "Hello?"
"Yes, I am his wife." Saglit na tumahimik si mommy. "What?" Taranta niyang sagot. "Where is he?"
My mom hang up the phone. She is anxious after the call. Muntik na siyang natumba kung hindi ko lang nasalo. Her tears fell from her eyes like a waterfalls.
"Mom? Who called you?" I asked worriedly.
She isn't responding. I am sure, something bad is happening. "Hey, Mom." Tawag ko ulit kay mommy nang nagsimula na siyang umiyak.
"This is not true. The call is scam." She muttered. I can't almost hear what she is saying.
"Mom?" I couldn't hold back my tears after seeing my Mom cries.
Pinaupo ko si mommy sa aming upuan. Tulala lang siya habang umiiyak. Hinintay ko ang kaniyang sagot ngunit walang dumating. Pinalis lang niya ang kaniyang mga luha at agad na tumayo. I think she realized something.
She went outside of our house so I followed her. "Hey! Mom, where are you going?" Tanong ko nang makitang kinuha niya ang susi ng kaniyang sasakyan.
"To your Dad." Walang emosyon niyang sagot.
"Why? Where is his car? He has a bodyguard right?" Sinusundan ko siya.
"Bodyguard is useless!" Galit niyang sambit habang halos patakbong pumunta ng parking lot para kunin ang kaniyang sasakyan.
Nang makita si Riscent sa labas ng bahay ay agad ko siyang kinausap ng mabilisan. "Ikaw na muna ang bahala dito."
"Where are you going?" She asked while wiping the plates.
"I will explain to you later." Sabi ko nalang at hinabol si mommy na papunta sa parking lot.
"Why are you following me?" Bubuksan na sana ni mommy ang front seat kung hindi lang ako nakita.
"I will drive you."
"You don't need to."
"Mom, don't be stubborn and can you tell me what's happening?"
Hinablot ko sa kaniya ang susi at ako na ang pumasok sa driver seat. "Your daddy's dead body was found on a beach."
"What?" Gulat kong saad.
Nangilid ang aking mga luha at nanlalabo ang aking mga mata. I closed my eyes to let them drip down my cheeks. I don't believe this! "Mom, it's not true right?" Nanginginig ang boses ko.
Mommy nodded slowly. "Yes, it's not. I'm sure i received a fake call."
"Then, where are we going now? I asked.
"I have a bad feeling about this." Mahina niyang sambit. "I will call the police and check the location so if it's scam, the suspect will go to jail!" I sense anger from her voice.
"Focus on driving, Twyla." Nanginginig na sambit ni Mommy.
We went to the location mommy's talking about. It's familiar to me but I never get there once. Lumabas agad si mommy nang may nakitang sasakyan ng ambulansiya. "What happened?" I asked when i saw the yellow with the line 'do not cross'. s**t!
"I don't know." Iyon ang huling sinabi ni mommy bago binuksan ang pintuan ng aming sasakyan at lumabas siya.
Hindi mag sink in sa utak ko ang nangyayari. Nakatulala pa rin akong nakatitig sa manibela ng aming sasakyan. This is just a dream, right? Mangyayari ito bukas at mapipigilan ko pa.
"f**k this s**t!" Mura ko at hinampas ang manibela bago nagpasyang lumabas na rin ng sasakyan.
Malayo palang ay kitang kita ko na ang katawan ng aking ama na pinapalibotan ng mga pulis. Are they investigating it? This is reality. This is not a dream not like what I'm thinking.
My mom run towards my dad's dead body. The police stopped her but no one can stop my mom.
Humagulhol si mommy sa katawan ni daddy na wala nang buhay habang yakap yakap niya ito. "We're still investigating it, Ma'am." Sabi ng pulis.